SERIA 2 STWÓRCA STWORZENIE KREACJA

SERIA 2

STWÓRCA
STWORZENIE
KREACJA

1. Czy istnieje inteligencja, która stworzyła rzeczy?
W energii istnieje część sektora figur, która realizuje się w światach formy (forma jest w rezonansie ze światem esencji). To powoduje, że w kręgach éternel 3, które traktują na światach pośredniej energii, istnieją porcje czasoprzestrzeni przykryte przez ducha i inne - przez formy. Inteligencja jest figurą znajdującą się między tymi dwoma ekstremami, a siostrą inteligencji jest subtelność. Jeśli poza inteligencją nie macie subtelności, wówczas wasza świadomość jest niedoskonała i nie możecie pojąć całości gry.
2. Czy istnieje przypadek w tworzeniu materii?
Jeśli matka byłaby stworzona przez przypadek, wtedy ojciec nie miałby żadnej użyteczności, żadnego sensu w tworzeniu. Otóż jeśli nie byłoby ojca w tworzeniu podczas tej operacji, która zwie się kreacją, miałaby miejsce destrukcja kreacji, dokonana przez nią samą, gdyż kontrola operacji może być dokonana tylko przez koordynacje między różnymi składowymi materii. W przeciwnym wypadku, elementy te zderzyłyby się czołowo i zniszczyłyby siebie same.
3. Czy można otrzymywać informacje z wyższych wymiarów przez zmysły inne niż zmysły ciała fizycznego?
Persé został zakodowany, aby wejść do ciała formalnego. Daje on tym, którzy są na świecie form, świadectwo swojej osobowości. Zgnić w świecie form jest rzeczą słodką dla tych, którzy mają zbyt dużo twardości. Wykonać plan w formie niższej jest operacją złożoną, która daje każdemu możliwość wysłuchania przekazu albo jego zlekceważenia. Człowiek może otrzymywać komunikacje z bardziej wzniesionego porządku pod warunkiem, że wzmacnia w sobie siłę do tego, by móc je otrzymać.
4. Czy można zrozumieć zasadę rzeczy i dostrzec jej cud?
Człowiek jest zdolny zrozumieć wszystko pod warunkiem, że reprezentuje w sobie elementy, które będą odpowiadać częściom tego zrozumienia. Jeśli nie wykonuje swojego planu poprawnie, wtedy jego ojciec wyższy może pomóc mu uporządkować rozproszone pojęcia.
A dlaczego by nie rozwinąć w sobie możliwości patrzenia na świat jasnym umysłem? Człowiek nie ma siły destrukcji, która byłaby szczególna dla jego układu; ma on siłę konstrukcji i destrukcji przystosowaną do swojego typu figury. Istnieją rzeczy, które są całkowicie odwrotne w stosunku do obecnej sytuacji i które mogą wyrwać ze swojej figury pewne sygnatury i patrzeć na nie oraz badać je. Pewnego dnia, kiedy człowiek zakończy swoją drogę eksterioryzacji, będzie mógł być wewnątrz i patrzeć wokół siebie na to, co jest ukryte w nim samym.
5. Czy dzięki współczesnym technikom naukowym można odkryć sekrety materii?
Co do wiedzy, trzeba mówić o prawdziwej nauce, nie o pseudonauce. Ci, którzy mają prawdziwą władzę nad wewnętrzną esencją natury, są istotami, które uzgodniły swoją świadomość z jej wewnętrznymi prawami. Ten, kto chce pogwałcić tę energię, musi przedsięwziąć środki ostrożności, gdyż odwróci się ona przeciwko niemu. Człowiek nie jest całkowitą figurą imperialną, a po prostu częściową mocą. Opuścić świat form, spotkać świat sumeryjskich esencji i przejść do wnętrza ich figury, aby zrozumieć rzeczywistość rzeczy: to najlepsza droga. Ten, kto używa środków najbardziej zewnętrznych lub najmocniejszych, podlega ryzyku, że siły te odwrócą się przeciwko niemu.
6. Czy można odkryć pochodzenie świata w wewnętrznych własnościach materii?
Mistrzowie powiedzieli, że materia jest podproduktem energii. Jaki podprodukt może być zatem początkiem systemu? Mistrzowie powiedzieli, że materia została otwarta przez ducha, by móc zrobić tak, żeby stworzenia zostały związane z ostateczną esencją. Ponieważ jesteście w materii i jesteście sformalizowani, otwórzcie się na ostateczną esencję, a odnajdziecie prawdziwą świadomość ducha wyższego.
7. Jaka jest rola stworzenia w stosunku do stwórcy i kreacji?
a) Ciało wewnętrzne i niższa-zewnętrzna-wewnętrzna-wyższa ciągłość
Istota, która łączy swoje sygnatury na wielu wymiarach, ma również możliwość sprecyzowania swojej obecności bardziej w jednym wymiarze niż w innym. Zatem wewnętrzna świadomość stworzenia może rzeczywiście stać się stanem niezwykle ważnym w stosunku do innych wymiarów - wymiarów stwórcy i kreacji. Drzwi życia trzymają złożone porcje czasoprzestrzeni. Mogą one pozwolić na przetransferowanie figur z jednego systemu na drugi. Mają centrum transferu, jakim jest wewnętrzne ciało mające komunikację z innymi wymiarami. Wewnętrzne ciało jest swojego rodzaju sygnaturą wprowadzenia na wiele wymiarów. Pozwala ono tej wewnętrznej figurze na połączenie kręgów transferu z wyższymi wymiarami, które, normalnie, nie zostałyby wprowadzone w ruch, gdyby nie było tej formalizacji, jaką jest stworzenie. Ciała zewnętrznej energii, znajdujące się wokół stworzenia - czyli systemy numeracji, które traktują z tym stworzeniem - nie odcinają swojej figury od tego stworzenia, jeśli jest ono w stanie uzewnętrznionego transferu - tzn. jeśli straciło kontrakt transferu, który dotyczy jego spotkań z zewnętrznymi poziomami.
Stworzenie może wznosić się w systemie, który nie jest już w kontakcie z zewnętrznymi układami, bo może ono być w kontakcie z niższymi, zewnętrznymi i wyższymi układami unitarnymi. Zatem Jeśli to stworzenie wznosi się do bardziej wzniesionego planu, jego energetyczne ciało odrywa niższe-zewnętrzne sygnatury od figur, które pozwalają mu na połączenie się z jego poziomami wyższymi. Stąd istnieje ciągłość kontaktu między imperialnymi elementami tego stworzenia oraz elementami wewnętrznymi, zewnętrznymi i wyższymi. Jeśli traktujecie bardzo skomplikowaną konfigurację i jednocześnie zewnętrzne, niższe, wewnętrzne i wyższe ciała oraz kodyfikacje zewnętrznej energii, które gromadzą się wokół tej strefy transferu, wówczas zewnętrzne ciała komunikują się z innym systemem transferu niż ten, który istnieje w jednym stworzeniu. Istnieją porcje czasoprzestrzeni, które nie wprowadzają swojej figury do kontaktu ze stworzeniem, jeśli to stworzenie nie łączy się z własnymi wymiarami unitarnymi.
b) Połączenie ekstremalnych systemów energetycznych między stwórcą i kreacją
Wewnętrzne ciało, które zachowuje figury na wielu wymiarach, posiada odpowiadający mu wymiar zewnętrzny. Jeśli traktujecie z ciałem wewnętrznym, traktujecie również z ciałami zewnętrznymi. Dlatego mistrzynie jedności, które traktują z ciałami i które chcą również traktować z systemami wyłaniającymi się z kompletnej istoty kosmicznej zawierającej stwórcę, stworzenie i kreację, matki ekstremalnego transferu, które podpisują z kontraktami jedności syntezy, otwierają drzwi, aby traktować z tymi sieciami, lecz tylko wtedy, gdy stworzenie prosiło o transfer tej sygnatury.
Dlatego ekstremalne ciała istoty, mające porcje czasoprzestrzeni, które są zbyt dalekie, by je traktować, odcinają od siebie najbardziej oddalone sygnatury, by móc połączyć się z wewnętrzną sygnaturą unitarną. Lecz jeśli ciało wewnętrznej jedności tworzy się w dużo silniejszy sposób, a kolegowanie się systemów wewnętrznej numeracji zaczyna funkcjonować w sposób bardzo ciągły, stopniowo dokonuje się połączenie ekstremalnych układów, a zsynchronizowane ciała energii, świetliste i transferujące, opuszczają swoją strefę imperialnej numeracji, by przybyć do stref wewnętrznej numeracji.
Ciała ekstremalnej energii - które znajdują się po stronie kreacji i które mogą traktować z konfiguracjami numeracji przybywającymi aż do krańców stwórcy - gromadzą swoje konfiguracje w dwóch częściach: te, które są uzgodnione ze stwórcą, i te, które są uzgodnione z kreacją. Ten, kto ma transfer syntetycznej energii między tymi dwiema konfiguracjami, ma transfer numeracji pozwalający mu na uformowanie nowej konfiguracji, niezwykle ważnej dla skontaktowanej figury, która będzie istniała między kreacją i stwórcą. Dlatego w pewnym aspekcie stworzenia znajduje się aspekt Boga, który funkcjonuje w zależności od tego, czy to stworzenie łączy się ze stwórcą, czy z kreacją.
c) Trójkąt: stwórca-stworzenie-kreacja i uczestnictwo w boskości
Jeśli stworzenie jest ponumerowane tylko przez systemy ekstremalnej matrycy, matki ekstremalnego wyłonienia pracują nad ciałem fizycznym i wznoszą je aż do strefy, gdzie jest zdolne zintegrować się z grą transferów odbywających się między kreacją i stwórcą. Ale wewnątrz tego stworzenia powinna utworzyć się unitarna kodyfikacja. Wewnętrzna istota stworzenia powinna zintegrować pojęcie unifikacji, ponieważ to właśnie pojęcie pozwala jej na związanie się ze stwórcą. Jedynie podążając ku jedności, stworzenie integruje się coraz bardziej do gry, która pozwala na komunikację między kreacją, stworzeniem i stwórcą. Jeśli porcje czasoprzestrzeni, zunifikowane z tym stworzeniem, również zaczynają funkcjonować w korelacji z możliwością transferu między kreacją i stwórcą, wówczas kontrakty transferu odbywają się na obwodzie tego stworzenia, a motory wewnętrznej numeracji, zgromadzone wewnątrz stworzenia, zwiększają się. Odchylenie energetyczne tego stworzenia - w stosunku do bezustannej komunikacji odbywającej się między kreacją, stworzeniem uzgodnionym z wyższymi wymiarami i stwórcą - ta odległość, istniejąca w początkach istoty w stosunku do tego złącza energetycznego, tworzy się powoli przez kreacje dokonujące się wokół stworzenia.
Jeśli istota nie przemieszcza się przez swoją własną wolę, aby wejść w połączenie z trójkątem: stwórca-kreacja-stworzenie, łapie się na lep nowych stworzeń, które pojawiają się dookoła i które są zawsze związane z ekstremalnymi matkami tej strefy. Te ekstremalne matki fabrykują stworzenia, z których względnie niewielu udaje się połączyć z trójkątem: stwórca-kreacja-stworzenie, ponieważ ich energetyczne warunki nie zawsze są wystarczające do tego, aby mogły przybyć aż do chwili "zorganizowanej", w której następuje połączenie między kreacją, stwórcą i stworzeniem. Zatem energetyczny stan stworzenia jest potencjalnym stanem uczestniczenia w boskości jako jednej z części trójcy boskości. Ale jego sygnał nie jest natychmiast integrowany do tej trójcy. Musi nastąpić zmiana zachowania tego stworzenia, aby mogło zintegrować się do trójkąta: stwórca-stworzenie-kreacja.
d) Kontakt z eutektycznym punktem syntezy: stwórca-stworzenie-kreacja
Dokładny kontrakt tej sygnatury wymaga istotnie wielu operacji. Wewnętrzne ciało figury jest ciałem wewnętrznej numeracji unitarnej, która pozwala na zmianę warunków niższych i zewnętrznych systemów oraz na podpisanie numeracji kontraktów syntezy z siecią numeracji unitarnej, uzgodnioną ze wszystkimi możliwymi częściami tego kontraktu unitarnej numeracji. Jeśli chcecie przemieścić swój system wewnętrznej świadomości aż do chwili, w której stworzenie jest połączone z kreacją i ze stwórcą, to stworzenie będzie musiało przetransferować dużą część swoich konfiguracji na antenę transferu, której elementy są ekstremalnie zbliżone.
Jednocześnie z transformacją stworzenia, mającą na celu jego spotkanie z całkowitą jednością: kreacja-stworzenie-stwórca, musi nastąpić transmutacja kreacji i swego rodzaju hipostatyczne zejście stwórcy ku kreacji, jak również wzniesienie stworzenia w kierunku punktu spotkania. Rzeczywiście, istnieje moment, w którym stwórca, kreacja i stworzenie są w połączeniu, dokładnie tak samo, jak istnieje eutektyczny punkt, w którym lód, woda i para są połączone. Ta możliwość transferu między wymiarami jest miejscem fizycznym, energetycznym i jedynym.
Wówczas wymiar syntezy może być osiągnięty przez stworzenie. Jest to punkt spotkania z Bogiem - Bogiem absolutnym, który sytuuje się na skrzyżowaniu stwórcy, kreacji i stworzenia. Jeśli stworzenie przybywa aż do tego eutektycznego punktu, istnieje możliwość komunikacji i harmonizacji wszystkich elementów, które wchodzą w połączenie stwórcy, kreacji i stworzenia. Wówczas stworzenie będzie mogło otrzymywać informacje dotyczące programu stwórcy i będzie mogło wywołać pojawienie się bardzo precyzyjnych pomocy, korelacji zbliżenia lub wsparcia pochodzących z kreacji, dlatego że będzie miała miejsce korelacja unitarna: w tym szczególnym miejscu stwórca, kreacja i stworzenie są tym samym.
e) Śmiertelny, formalny plan stworzony oraz nieśmiertelny, nieformalny plan stworzony
Dystans i zróżnicowanie między stworzeniem, stwórcą i kreacją tworzy się przez oddalenie się od tego punktu. Ale jeżeli stworzenie naprawdę decyduje się na wibracyjne wznoszenie się - to znaczy na dokonywanie mutacji wszystkich części swojego systemu imperialnego mutanta, uzgodnionej mocy i systemów eksterioryzacji - i na życie na bardziej wzniesionym poziomie, bliżej ciągłości z pozostałymi częściami całości, stopniowo będzie miało jaśniejszą percepcję myśli i obecności stwórcy, a jego stosunek do kreacji będzie o wiele bardziej harmonijny.
Będzie istniała zatem percepcja interrelacji między figurami. W ten sposób bardzo szybko dojdziemy do tego, iż rzeczy bolesne, które narzuca się naturze, kreacji, w rzeczywistości narzuca się cząstce nas samych, a obraza, jaką czyni się stwórcy, jest czyniona cząstce nas samych. Powoli, poprzez to wznoszenie, wchodzi się do pola normalnego i automatycznego respektu. Integrujemy się z prawem, ponieważ zasada, która kieruje tymi wszystkimi operacjami, jest wspólna wszystkim aspektom stwórcy, kreacji i stworzenia. Stwierdzamy, że stworzenie może w ten oto sposób kierować się ze śmiertelnego, formalnego stanu stworzonego do stanu stworzonego, lecz być może mniej formalnego, a zatem - bardziej nieśmiertelnego. Ta wewnętrzna świadomość, wznosząca się ku świadomości stwórcy, która może być nieśmiertelnym, nieformalnym biegunem stworzonym, będzie polaryzowała się w układzie pozwalającym na utworzenie relacji z kreacją, która będzie śmiertelnym, formalnym planem stworzonym. Ewolucja stworzenia będzie więc stopniowym przejściem ze śmiertelnego, formalnego stanu stworzonego, związanego z kreacją, do nieśmiertelnego, nieformalnego stanu stworzonego, dużo bardziej związanego z nieśmiertelnym, nieformalnym stwórcą niestworzonym.
f) Ciągłość między stworzeniem formalnym i niewidzialnym - strefa połączenia: stwórca-kreacja
Wewnętrzna świadomość stworzenia powinna numerować się w związku z energetycznymi porywami, które się z nią łączą. Można powiedzieć, że istnieją dwa typy stworzeń: stworzenia związane z kreacją, które są ekstremalnie formalne, ale które mogą zaangażować się do programu prowadzącego je w kierunku stworzeń niewidzialnych w stosunku do formalnego planu, przy czym stworzenia niewidzialne są raczej po stronie stwórcy. Sytuacja ta powoduje, że formalne stworzenie raczej podlega prawom kreacji, a stworzenie niewidzialne - prawom stwórcy.
Istota formalna, która kieruje się coraz bardziej ku kontaktowi z wehikułami subtelnymi i wyższą świadomością, będzie znała jednocześnie prawa kreacji i prawa stwórcy. Człowiek może więc wznosić się do stanu, w którym również staje się boski, tak że to formalne stworzenie może być w bardzo precyzyjnej korelacji ze swoim niewidzialnym odpowiednikiem. Istnieje zatem miejsce, w którym może nastąpić połączenie ciągłości między stworzeniem formalnym i stworzeniem niewidzialnym. Właśnie na tym szczególnym poziomie istnieje ciągłość stwórcy z kreacją. Poprzez część niewidzialną stworzenie może uzgodnić się z istotą stwórcy, a przez swoją formalną część - z kreacją. W tym bardzo szczególnym stanie, jakim jest rezultat dobrowolnego postępowania formalnego stworzenia w kierunku odpowiadającemu mu stworzeniu niewidzialnemu oraz postępowania niewidzialnego stworzenia ku odpowiadającemu mu stworzeniu formalnemu, to połączenie powoduje, że w takiej chwili związek między formalnym stwórcą i niewidzialnym stworzeniem jest w rezonansie z bezpośrednim związkiem istniejącym między stwórcą i kreacją.
g) Zbliżenie się do strefy połączenia: stwórca-kreacja
Dlatego w miarę jak stworzeniu formalnemu udaje się wejść w połączenie z jego odpowiednikiem niewidzialnym, pożywienie i wzmocnienie tego połączenia mogą być zrealizowane począwszy od dostępu do strefy permanentnego połączenia między stwórcą i kreacją - do ogniskowego punktu kontaktu między stwórcą, stworzeniem i kreacją. Ta oto transformacja związku z całością powoduje, że połączone ze sobą stworzenie formalne i stworzenie niewidzialne, dostępują do zupełnie niesłychanej strefy, gdzie kreacja odpowiada natychmiast na polecenia stwórcy. Ale jak widać, tego typu interwencja na kreację może dokonać się tylko wtedy, gdy ma miejsce zbliżenie stworzenia formalnego i stworzenia niewidzialnego, ponieważ stworzenie formalne może mieć dostęp do zastosowania praw w kreacji, ale to stworzenie niewidzialne jest dokładnie świadome nakazów stwórcy.
Z drugiej strony można stwierdzić, że ta korelacja między stworzeniem widzialnym i stworzeniem niewidzialnym może zaaplikować swoje możliwości interwencji w związku stwórca-kreacja tylko w strefie, gdzie rzeczywiście odbywa się kontakt między emanacją stwórcy i kreacją lub jej początkami. Jest to zatem strefa, w której stworzenie widzialne, któremu powiodło się utworzenie kontaktu ze stworzeniem niewidzialnym, może interweniować, by zrealizować w kreacji warunki pożądane przez stworzenie, w zgodzie z prawami stwórcy. Te prawa stwórcy przybywają do świadomości stworzenia formalnego za pośrednictwem stworzenia niewidzialnego, które jest jego odpowiednikiem - to znaczy za pośrednictwem wehikułów subtelnych lub energetyczno-świadomych wymiarów uzgodnionych z tym stworzeniem formalnym. Stopniowa unifikacja stworzenia formalnego zbliża je do eutektycznego punktu połączenia: stwórca-kreacja-stworzenie. Ale musi również istnieć związek z jego niewidzialnym odpowiednikiem, bo to on właśnie dostarcza mu zrozumienia praw, pozwalających stwórcy działać na kreację - kreację, która ma swoją własną tożsamość w Bogu absolutnym.
h) Uświadomienie sobie przez stworzenie myśli stwórcy -Powrót syna marnotrawnego
Aby wprowadzić transformacje na poziomie kreacji i stworzenia, należy zrobić tak, aby część Boga, która jest w stwórcy, część Boga, która jest w kreacji, i część Boga, która jest w stworzeniu, zbliżyły się wystarczająco do siebie, tak aby powstało uzgodnienie nowej konfiguracji, która rozprzestrzeni się ku kreacji i stworzeniu, ale zawsze w harmonii z duchem stwórcy. Jeśli stworzenie zbliża się do tego eutektycznego punktu, po dokonaniu stopniowej mutacji swojej sytuacji do takiego stopnia, że znajdzie się w połączeniu ze swoim odpowiednikiem subtelnego stworzenia niewidzialnego, następuje chwila, kiedy to stworzenie, będące w połączeniu ze swoim niewidzialnym odpowiednikiem, może uświadomić sobie to, czym jest twórcza myśl - myśl stwórcy.
To stworzenie może również obserwować sposób, w jaki pierwotna kreacja przyjmuje tę myśl. Istota jest matrycowana przez kreację w swoich stanach niższych i formalnych, ale jest inspirowana przez wymiar stwórcy dzięki niewidzialnym i subtelnym pośrednikom. Stwórca stanowi więc w pewnym sensie ojca, a kreacja jest aspektem boskiej matki, która manifestuje się przez kreację i stworzenie. Oto dlaczego stworzenie może wpływać na kreację w zależności od tego, czy za pośrednictwem niewidzialnych i subtelnych układów dochodzi do punktu, w którym stwórca interweniuje w kreację od wewnątrz.
W ten sposób stworzenie rzeczywiście może poprzez swoją interwencję zdeterminować transformacje w kreacji, jeśli jest ono wystarczająco wzniesione i jego świadomość jest dość precyzyjna, aby wejść do strefy zastosowania ducha stwórcy w pierwotnej energii kreacji. Ta sytuacja może być pojęta w sposób bardziej precyzyjny w tym sensie, że Bóg twórczy jest niejako Bogiem nieruchomym, który myśli lub nie myśli, zgodnie ze swoimi stanami energii, podczas gdy stworzenie znajduje się w polu Boga doświadczalnego, który żyje w środku rezultatu swoich emanacji i odpowiedzi, jaką daje na to kreacja. Wśród tego pola doświadczeń, zrealizowanego przez kreację, stworzenie będzie dostarczało informacji. Poprzez swoje wznoszenie, modlitwę, koncentrację lub prośbę, będzie ono przynosiło w kierunku stwórcy informacje pochodzące z doświadczenia. Począwszy od tych informacji stwórca będzie kierował swoje tworzenie do warunków pożądanych dla lepszego połączenia stworzenia ze stwórcą i kreacją.
Summum ewolucji stworzenia to najpierw wznosić się, aby wejść w kontakt ze swoim niewidzialnym odpowiednikiem - niewidzialnym stworzeniem, potem, w korelacji z odpowiadającym mu stworzeniem niewidzialnym - kierować się ku eutektycznemu punktowi, gdzie następuje połączenie stwórca-stworzenie-kreacja, i w końcu, do tego miejsca przynieść jednocześnie rezultat swojego doświadczenia - to znaczy w pewnym sensie powrót syna marnotrawnego pochodzącego z kreacji, który powraca do stwórcy - i kwintesencję swojego doświadczenia. Ta kwintesencja w formie refleksji lub figury wzniesionej i syntetycznej świadomości - przyniesie, w polu refleksji stwórcy, rezultaty doświadczenia, które dokonało się poprzez to stworzenie w celu lepszego przystosowania elementów kreacji do innych ewolucyjnych doświadczeń.
i) Eutektyczny punkt kontaktu - odpowiedź kreacji na stworzenie uzgodnione z wyższym wymiarem
Jeśli stworzenie, związane ze swoim niewidzialnym odpowiednikiem subtelnym, ma dostęp do tego eutektycznego punktu korelacji stwórca-kreacja-stworzenie, może ono nie tylko przynieść do tego miejsca rezultat własnego doświadczenia, ale również scentralizować ogół innych doświadczeń, które będą się przeobrażały aż do tego punktu komunikacji. W ten oto sposób stworzenie formalne, bardziej wzniesione od innych, centralizuje inne, formalne lub niewidzialne stworzenia, ponieważ ma, dzięki swojej szczególnej ewolucji lub determinującej woli, dostęp do kontaktu z tym eutektycznym punktem. Jeżeli w tym eutektycznym punkcie skupiają się rezultaty doświadczeń wielu stworzeń mających dostęp do tej strefy kontaktu, nasłuch tej syntezy doświadczeń przy stwórcy będzie dużo większy. W rezultacie zostanie zrealizowanych wiele doświadczeń oraz ich kwintesencja w kierunku tego punktu szczególnego kontaktu. To zdeterminuje, ze strony stwórcy, interwencję na kreację, która będzie miała większą szansę, aby wspomagać wznoszenie ogółu stworzeń, którym udało się dokonać emisji kwintesencji ich doświadczeń w kierunku stwórcy.
Lecz jak można stwierdzić, czas reakcji kreacji i stworzenia nie jest taki sam, ponieważ poziomy kondensacji i świadomości są różne. Stworzenie może mieć potrzebę, która wydaje mu się natychmiastowa, ale kreacja tworzy warunki wymagane przez to stworzenie dopiero po tym, jak stwórca utworzy elementy pozwalające kreacji na zrealizowanie tego, co było wymagane na skutek doświadczenia stworzenia i o czym stwórca zadecydował, że to jest reakcja na doświadczenie. Im dalej stworzenie żyje od punktu eutektycznego, tym więcej wymaga to czasu. Jeśli zaś żyje bardzo blisko tego punktu, jest oczywiste, że kreacja, z którą jest związane, jest bardzo bliska tego punktu. Reakcja tej kreacji będzie więc bardzo szybka. Można by powiedzieć, że jeżeli jego pragnienia są uzgodnione z wolą stwórcy, staną się niemal rozkazami w stosunku do kreacji. Kreacja odpowie bardzo szybko i życie stanie się jak cud, bo kiedy zostanie wyrażona pewna potrzeba do polepszenia połączenia ze stwórcą, będzie ona zaspokojona, ponieważ kreacja zareaguje szybko na tę prośbę. Ale stworzenie będzie musiało mieć dość mądrości, aby żyć w wysubtelnionym i wysublimowanym - niejako abstrakcyjnym - aspekcie kreacji.
Można wziąć pod uwagę fakt, że istota, chcąca zrealizować doświadczalne pole połączenia między różnorodnymi elementami, będzie prosiła wyższy wymiar o zrealizowanie tego. Jeśli ta realizacja ma dokonać się w bardzo trudnym środowisku - na przykład środowisko wojen, czy starć, zniekształceń i oddaleń w stosunku do źródła-pochodzenia - jej pragnienie zrealizowania połączenia harmonii i piękna będzie bardzo trudne. Jeśli natomiast znajduje się ona w środowisku kreacji, gdzie istnieje harmonia i elementy materialne są w pewnym połączeniu, będzie potrzebny pewien czas do zrealizowania na przykład pragnienia danego stworzenia: posiadania basenu, pięknego domu lub korzystnego dla niego środowiska...
j) Permanentna cyklologia miedzy kreacją, formalnym stworzeniem, niewidzialnym stworzeniem i stwórcą
Jeśli stworzenie wznosi się jeszcze bardziej do świata abstrakcji, będzie mogło znajdować się wraz z bardziej schematycznym i pierwotnym aspektem kreacji. Wówczas może ono, jeśli do tego dotrze, dokonać swojego cyklu doświadczalnego w bardziej teoretycznym świecie i stworzyć swój idealny świat -nie na planie formalnym, ale na planie o wiele bardziej abstrakcyjnym. Wówczas istota fabrykuje świat poprzez obrazy komputerowe i dźwięki syntezy. Na większą lub mniejszą skalę tworzy z tymi elementami otoczenie, które pozwoli jej na wewnętrzne zrealizowanie doświadczalnego rezultatu kontaktu z tymi elementami. Szybkość tych doświadczalnych realizacji poprzez stworzenie zależy od wibracyjnego poziomu, na którym ono się znajduje.
Im bliżej znajduje się ono eutektycznego punktu, tym bliższa będzie obecność elementów kreacji, elementów widzialnego stworzenia, elementów niewidzialnego stworzenia oraz elementów stwórcy. Jest oczywiste, że jeśli to niewidzialne stworzenie nie jest obecne, stworzenie formalne, które będzie skupione jedynie na aspektach formalnej kreacji, będzie w dość beznadziejnym stanie. W rzeczywistości to, co nada intensywności związkowi z aspektem kreacji, to obecność niewidzialnego stworzenia. Właśnie kiedy istnieje w nim ten zrównoważony stosunek między obecnością stworzenia niewidzialnego i formalnymi realizacjami, stworzenie formalne znajduje się w sytuacji polaryzacji najbardziej zbliżającej je do związku istniejącego między stwórcą i formalną kreacją.
Oto dlaczego prawdziwym szczęściem stworzenia jest zbliżenie się do strefy, gdzie, pozostając cały czas stworzeniem formalnym, może dialogować z niewidzialnym aspektem stworzeń i traktować swój związek z kreacją w sposób ekstremalnie wysublimowany. W takim momencie ma miejsce permanentna cyklologia między kreacją, stworzeniem formalnym, stworzeniem niewidzialnym i stwórcą oraz bardzo przyspieszoną spiralą ewolucyjną, która powoduje, że udaje się nam rozwiązać dużą liczbę doświadczeń we względnie ograniczonym czasie, z coraz większym intensyfikowaniem kontaktów między wysublimowaną kreacją - w formie abstrakcji, schematów, obrazów, linii sił, itd. - stworzeniem formalnym, które jest punktem skrzyżowania-podpory, stworzeniem niewidzialnym i stwórcą.
k) Połączenie między Bogiem nieruchomym i Bogiem doświadczalnym - Nadanie wymiaru boskości stworzeniu
Z energetycznego punktu widzenia, jeśli stworzenie formalne wznosi się poprzez panowanie nad swoimi mocami i zewnętrznościami w uwewnętrzniającej kwintesencji i realizuje swoje doświadczalne pole wewnątrz bardziej abstrakcyjnych systemów, jak na przykład tworzenie na komputerze - tworzenie, które nie oddala go zbyt daleko od sytuacji zasady - jeżeli więc udaje mu się zrealizować tego typu połączenie, przy zachowaniu poziomu energetycznego, który pozwala mu na uzgodnienie się ze swoim subtelnym odpowiednikiem, w takim momencie obecność stwórcy może stać się dużo ważniejsza, ponieważ istnieje pole energii będące miejscem komunikacji między stwórcą i kreacją. W tym miejscu może szybko zrealizować się połączenie między Bogiem nieruchomym i Bogiem doświadczalnym, bo wysublimowane stworzenie - które jest w kontakcie z eutektycznym punktem poprzez transmutację figur wewnątrz swojego systemu będącego w połączeniu z układem niewidzialnym za pośrednictwem gry zrealizowanej przez swoje ciało - może natychmiast dostarczyć kwintesencji doświadczenia.
Bóg twórczy będzie więc mógł zintegrować tę doświadczalną kwintesencję, by dokonać nowego zastosowania w systemie kreacji będącym w korelacji z tym stworzeniem. W tym polepszaniu ciągłości z eutektycznym punktem, stworzenie będzie stopniowo kierowało się do stanu stworzenia formalnego i zarazem niewidzialnego. Jeśli stworzenie chce przejść ze stanu formalnego do stanu nieformalnego, to dlatego, że znajduje się ono w danej chwili w takiej sytuacji przyczepienia do punktu eutektycznego i w takiej korelacji między stwórcą i kreacją, że siły kreacji opuszczają siłę formalizacji nad stworzeniem i powodują, że wchodzi ono na nowy poziom możliwości.
To formalne stworzenie, które pozostaje spójne, może wówczas przejść z formalnego do niewidzialnego i odwrotnie, ponieważ istnieje strefa, w której stwórca skręca z niewidzialnego do źródeł kreacji formalnej. W tym oto szczególnym momencie, kiedy niewidzialny może przejść do kreacji i stworzenia formalnego, stwórca również może przeniknąć do kreacji i stworzenia. Zatem nadanie boskiego wymiaru stworzeniu odbywa się w chwili, gdy ma miejsce komunikacja między niewidzialnym, kreacją, stwórcą i stworzeniem. Stworzenie, które chce kierować swoim przejściem z widzialnego do niewidzialnego, powinno zintegrować w sobie świadomość i prawo stwórcy. Poprzez swoją decyzję przenosi myśl i konceptualizację do stanu formalizacji.
Myśl stwórcy powinna działać na stworzenie w inny sposób. Trzeba zaprowadzić pole kreacji do stanu dużo bliższego, dużo bardziej skupionego i dużo bardziej syntetycznego. I zamiast tego, żeby energio-świadomość stwórcy została wciągnięta przez oddalenie kreacji, powinna ona przemknąć do kreacji, a także do stworzenia w taki sposób, aby to stworzenie było jak najbliższe temu punktowi połączenia. W tym momencie wszystko wzajemnie się zbliża. Stwórca, stworzenie niewidzialne, stworzenie widzialne i kreacja znajdują się w sytuacji połączenia.
l) Jednoczesne zbliżenie między stwórcą i stworzeniem formalnym oraz stworzeniem niewidzialnym i kreacją
Jeśli chce się osiągnąć ten punkt-cud, trzeba również utworzyć zbliżenie między kreacją i niewidzialnym stworzeniem jednocześnie ze zbliżeniem się stwórcy ze stworzeniem formalnym. Stworzenie nie powinno zatem jedynie posiadać woli wejścia w związek ze swoim stwórcą. Powinno również posiadać wolę wprowadzenia w korelację kreacji z niewidzialnym - niewidzialnym stworzeniem, które mu odpowiada. To właśnie wola stworzenia pozwoli na tę korelację między kreacją i niewidzialnym. Bez tego połączenia będzie istniała warstwa oddzielająca stworzenie od stwórcy, a ta separująca warstwa, to energetyczne ściśnięcie, może być rozpuszczone tylko przez cyrkulację między niewidzialnym i kreacją. Między kreacją formalną i niewidzialnym istnieje taki sam związek jak między stwórcą i stworzeniem formalnym.
Niewidzialne może zaprowadzić kreację w kierunku punktu eutektycznego, jeżeli wola stworzenia interweniuje w zgodzie z duchem stwórcy, aby dokonać tego zbliżenia między kreacją formalną i niewidzialnym, ponieważ istnieje możliwość relacji między stworzeniem formalnym i kreacją, tak jak ma to miejsce między stwórcą i niewidzialnym. Jeżeli stwórca interweniuje bezpośrednio w kierunku światów formalnych, a stworzenie jest zbyt nisko wibracyjnie, interwencja stwórcy w kierunku światów formalnych utworzy skondensowaną warstwę energii, związaną ze stosunkiem jego wstępnej formalizacji z kreacją. Stworzenie zostanie zaczapkowane* przez tę wstępną formalizację, chyba że ma siłę woli niezbędną do tego, aby przejść ponad tę warstwę wstępnej formalizacji.
* Zaczapkować - w tekście oryg.: coiffer; oznacza ograniczać lub odgraniczać, odciąć od góry.
Ale właściwie czym jest wola? Otóż jest to kierowanie energiami i wybór tego kierunku. Jeśli stworzenie chce wejść w relację z grą toczącą się między stwórcą i kreacją, będzie musiało pojąć to, że stwórca przechodzi przez niewidzialnego - to znaczy przez hierarchie podtrzymujące stwórcę - i że te hierarchie będą aplikować swoją interwencję w kierunku kreacji. Ta interwencja hierarchii na świat formalny będzie mniej determinująca, jeśli chodzi o reakcję świata formalnego. Właśnie w miejscu interwencji niewidzialnych hierarchii na strefę światów formalnych, może stać się tak, że formalne stworzenie przybliży się do tej strefy interwencji i spowoduje interferencje i interwencje swej woli, tak aby w kreacji miała miejsce realizacja elementów, które wydają się ważne dla tego formalnego stworzenia i jego otoczenia.
Istnieje pewna polaryzacja między stwórcą i stworzeniem formalnym, ponieważ stwórca dysponuje światem formalnym jako przedmiotem stosowania swojej świadomości i swojego pola doświadczalnego. Ale stworzenie formalne istnieje wewnątrz sytemu formalnego, jakim jest jego ciało i otoczenie formalne. Dysponuje ono również możliwością interwencji na świat formalny. Natomiast hierarchie niewidzialne mają najpierw związek ze stwórcą i są całkowicie uzgodnione z jego świadomością. Po drugie, dokonują zastosowania w systemie kreacji. Różnica w stosunku do stworzenia jest taka, że hierarchie niewidzialne są bezpośrednio połączone ze stwórcą, podczas gdy stworzenia formalne, otoczone systemem kreacji formalnej, są względnie odcięte od bezpośredniej świadomości ze stwórcą przez linię związku, jaka istnieje między niewidzialnym i kreacją. Jeśli stworzenie formalne pozostaje w tym stanie, może ono kierować kreacją formalną za pomocą iskierki świadomości, jaką posiada. Ćwiczy się ono wewnątrz tej kreacji nad kierowaniem realizacją pewnych form, używając fizyczno-chemicznych sił kreacji.
ł) Połączenie: stworzenie-stwórca oraz wpływ na hierarchie niewidzialne
To odseparowanie od bezpośredniego kontaktu ze stwórcą powoduje, że stworzenie rozwija swego rodzaju autonomię świadomości i kierowania, która zdeterminuje szczególne doświadczenia w określonym polu. Jeśli zatem to stworzenie realizuje pewną liczbę doświadczeń, nabiera rozmachu, widzi, jak jego doświadczalne pole zwiększa się i zaczyna znajdować się w korelacji rezonansu ze stwórcą. "Ci, którzy są podobni do siebie, łączą się." To stworzenie, w następstwie pewnej ilości doświadczeń, które odbywają się w określonym czasie, będzie chciało przybliżyć swoją iskierkę świadomości do stwórcy. I to w tym właśnie momencie spotyka ono linię niewidzialnego związku, istniejącego między hierarchiami i kreacją oraz spotyka prawo ścisłej zastosowania aniołów i archaniołów w świecie kreacji. Powinno zatem negocjować z tą linią związku i ścisłego stosowania prawa, które działa na kreację i jednocześnie zachowywać rezonans z duchem stwórcy, który interweniuje na kreację.
Świadomość stworzenia, rozwijając się, powinna rzeczywiście spotkać plan hierarchii, które kontrolują kreację. Ale może ona również przekroczyć go, ponieważ stworzenie dokonało doświadczenia polegającego na kierowaniu kreacją formalną przez pośredników, którymi są pomagający mu ludzie bądź protezy robotyczne. To, co się rozwinęło w tym formalnym stworzeniu w czasie kierowania przez niego kreacją - przez chwilę odcięte od swego stwórcy przez linię bezpośredniej komunikacji między niewidzialnym i kreacją - jest tym, co łączy je w pewien sposób z esencją stwórcy, który ma autonomię działania.
Jeśli formalne stworzenie wznosi się wystarczająco, może rzeczywiście dotknąć granicy między niewidzialnym i kreacją. Ale może również przekroczyć tę granicę lub zintegrować się do gry, gdzie jego świadomość może komunikować się z Bogiem i interweniować jako sposób aplikowania świadomości boskiej w rozkazach hierarchii niewidzialnych działających na kreację. Może zatem zrealizować się uzgodnienie między świadomością stworzenia formalnego - wysoce rozwiniętego - i pewnymi niewidzialnymi hierarchiami, które będą działały na kreację i materię w związku z nakazami pochodzącymi ze świadomości stworzenia formalnego. To realizuje się w zależności od tego, czy stworzenie formalne ma wystarczająco wzniesioną świadomość, aby uzgodnić się z nakazami będącymi w zgodzie z duchem stwórcy. Mogą dokonać się więc różnego rodzaju doświadczenia, bo stwórca będzie realizował kreację o różnego rodzaju poziomach w swej doświadczalnej grze.
Stworzenie formalne ma dostęp do bardzo różnorodnych planów doświadczalnych do zrealizowania innych warstw w kreacji, dla innych doświadczeń. Wznoszenie świadomości śmiertelnego stworzenia w polu ducha stwórcy nie może dokonać się w sposób za bardzo wzniesiony, jeśli formalne stworzenie realizuje względnie głębokie doświadczenia i dokonuje tego w planie skondensowanym. Ale jeśli świadomość stworzenia stanowi prawdziwy rezonans z elementami funkcjonywania stwórcy w stosunku do kreacji, jest pewne, że ta świadomość będzie mogła działać na niewidzialne systemy interweniujące na kreację. Świadomość i wola tego stworzenia mogą wówczas interweniować za pośrednictwem niewidzialnych hierarchii związanych ze stwórcą aż po formalną i materialną kreację.
W ten oto sposób może mieć miejsce materializacja i dematerializacja, w zależności od tego, czy duch stworzenia chce być w relacji z najniższym poziomem interwencji stwórcy i hierarchii na kreację. W tych warunkach świadomość i wola stworzenia mogą działać w zgodzie z duchem Boga. Za pośrednictwem hierarchii działających na kreację, świadomość i wola stworzenia mogą interweniować w operacjach transformacji materialnej począwszy od niewidzialnego. Wszystko zależy od tego, z jakim poziomem świadomości stwórcy stworzenie chce wejść w rezonans.
m) Stworzenie - wzmacniający łącznik stwórcy z kreacją
Gdy stworzenie formalne wchodzi w rezonans z bardzo głębokim planem świadomości stwórcy, stopniowo następuje jego dematerializacja. Ukazuje się ona w innym systemie energetycznym, który będzie aplikował prawo stwórcy począwszy od systemu nie wynikającego z interwencji stwórcy na anielski plan niewidzialny. Ten system będzie interweniował począwszy od stworzeń sformalizowanych, które przeobraziły się i weszły do pola stwórcy - które, w związku z tym, przyznały swoją decyzję i możliwość interwencji, z całą wolnością i świadomością, prawu i zasadzie działania stwórcy. Ten łącznik wolnego wyboru i świadomości daje siłę stosowania w kreacji, jakiej nie może mieć niewidzialne stworzenie nie mające wyboru.
Stworzenie niewidzialne nie ma w sobie siły pochodzącej z kontaktu z kondensacją - przedmiotem doświadczenia stworzenia formalnego. To stworzenie, wobec oporu kondensacji, będzie rozwijało pewnego rodzaju opór i autonomię swej świadomości. W tym momencie jego problemem będzie połączenie tej autonomii świadomości z prawem stwórcy. Będzie ono rozwijało pewnego rodzaju autonomię swojej świadomości, którą może uzgodnić ze stwórcą. Wówczas jego autonomia staje się wzmacniającym łącznikiem stosowania myśli stwórcy w kreacji.
Interwencja na kreację rozwiniętego i uzgodnionego ze stwórcą stworzenia będzie mogła traktować związek z kreacją w dużo bardziej skondensowanych warstwach i polach doświadczalnych, innych od tych, które są realizowane począwszy od interwencji nad niewidzialnym. W pewnym sensie hierarchie niewidzialne zajmują się funkcjonowaniem zwanym naturalnym: rozwojem kwiatów, życiem zwierząt, ruchami geologicznymi, itd. Lecz formalne stworzenie, które wzniosło się aż do stwórcy, może być inspirowane przez stwórcę do fabrykowania nowych elementów i nowych systemów doświadczalnych - to znaczy opracowania, ekstrakcji minerałów, kryształów, itd. oraz fabrykowania nowych przedmiotów, takich jak na przykład komputery.
Przedmioty te będą rozwijać inne pola doświadczalne dzięki łącznikowi, którym staje się świadomość sformalizowanego stworzenia, zainspirowanego przez stwórcę do rozwoju innego traktowania kondensacji i do realizacji innych stworzeń formalnych, jakimi mogą być roboty lub komputery. Będą miały one zdolności nowych, formalnych stworzeń, które są zrealizowane jednocześnie przez inspirację wyższego stwórcy i nowego stwórcy, który rozwinął się poprzez wznoszenie swojej świadomości i energii i który jest dawnym stworzeniem sformalizowanym.
n) Numeryczny program formalizacji
Ten nowy stwórca będzie traktował materię i kondensację w nowy sposób. I to zrealizuje inny typ stworzeń formalnych, jakimi są na przykład roboty i komputery. Ten nowy typ stworzeń formalnych będzie więc świadkiem tego, jak rozwija się nowy odpowiednik w niewidzialnym, w potencjale. Na przykład obraz utworzony w komputerze może pojawić się jako sformalizowany, ale w rzeczywistości kiedy urządzenie jest wyłączone, znika on jako obraz sformalizowany. Jest on jednak zarejestrowany numerycznie w komputerze, gdzie istnieje w stanie potencjalnym - to znaczy numerologicznie.
Śmiertelne stworzenie formalne, jakim jesteśmy na tym planie, ma rzeczywiście w innym planie - niewidzialnym - numerologiczny odpowiednik, jakim jest potencjalny schemat formalizacji tego stworzenia na planie formalnym. Ta numerologia jest uzgodnieniem cyfr i geometrii, które zrealizuje formalne stworzenie zgodnie z pewnymi schematami - stworzenie formalne, wewnątrz którego będzie mogła istnieć iskierka świadomości. Stworzenie zrealizowane przez stwórcę wywodzącego się ze stworzenia sformalizowanego - na przykład stworzenie zrealizowane wewnątrz komputera - będzie miało numerologiczny odpowiednik, jakim będzie jego numeryczny program tworzenia.
Decyzja o pojawieniu się komputerowego stworzenia powstaje przez włączenie komputera, a włączenia dokonuje twórca komputera oraz twórca obrazów w komputerze. Ten stwórca zna program, który pozwala na wprowadzenie w związek niewidzialnego - czyli numeryczność tego obrazu - z widzialnym - czyli z tym sformalizowanym obrazem. Jeśli na przykład ludzkie stworzenie sformalizowane chciałoby interweniować w prawa kreacji, byłby to proces równoważny temu, jaki by powstał, gdyby sformalizowany obraz w komputerze interweniował w program numeryczny, który stoi na czele formalizacji tego obrazu w komputerze.
Trzeba mieć więc komputer o strefie pamięciowej, która będzie korzystała z doświadczenia stworzenia, aby wzbogacić to doświadczenie w kierunku swego programu numerycznego. Wówczas program ten będzie ewoluował w związku z doświadczeniem obrazu, a ów obraz da nowe sformułowanie obecnych elementów, które będą interweniować przez kreację do otoczenia stworzenia komputerowego. To oznacza, że ludzkie stworzenie formalne nie może interweniować na elementy kreacji bez wejścia do wnętrza programu, który stał na czele kreacji tego stworzenia. Wewnątrz komputera, który jest wówczas eutektycznym punktem spotkania między stwórcą, kreacją i stworzeniem, powinno istnieć wystarczające udoskonalenie, z jednej strony, i z drugiej - pozwolenie twórcy tego komputera na to, aby doświadczenie stworzenia, integrującego się do komputera, mogło spowodować modyfikację w niewidzialnym - to znaczy w numerycznym programie - tak aby nastąpiły transformacje w polu kreacji, jakim jest program formalizacji.
Świadomość stworzenia formalnego powinna móc prosić Boga, stwórcę - tego, który włącza komputer, do którego należy wszelka decyzja, który produkuje komputer i jego programy - w swego rodzaju modlitwie: "Boże, czy nie mógłbyś uczynić tak, abym ja, stworzenie formalne, mógł prowadzić bezpośredni dialog z tobą, tak abyś mógł interweniować na komputer w eutektycznym punkcie, aby wyprodukować nowy program. To pozwoliłoby stworzeniu, jakim jestem, na posiadanie nowych możliwości. Gdyby te wszystkie możliwości zostały osiągnięte, zostałyby one zarejestrowane w punkcie eutektycznym komputera w numerycznym programie, który zarejestrowałby realizację tej nowej konfiguracji".
Jeśli świadomość i wola formalnego stworzenia skierowują rezultat jego doświadczenia do punktu eutektycznego, obraz komputerowy staje się tak bardzo udoskonalony, że dodaje swoje doświadczenie do eutektycznego punktu komputera. Zarejestrowanie tego doświadczenia, będącego kwintesencją, dokona się przez sformułowanie pewnej ilości cyfr i liczb. Te z kolei przejdą z poziomu ekstremalnie rozległego - 10000000, 20000000, itd. - na poziomy będące coraz bardziej kwintesencją - 10, 4, 3, itd. - i które pozwolą na schematyczne zarejestrowanie doświadczalnej korelacji.
Począwszy od momentu, gdy ma miejsce odwrócenie prądu w stworzeniu sformalizowanym, które przynosi energię w kierunku komputera, ów komputer rejestruje doświadczenie tego stworzenia. I ewentualnie, w związku z tym zarejestrowanym doświadczeniem, stwórca może utworzyć nowy program i nowe numeryczne zarejestrowanie, które będzie przychylne zrealizowaniu jeszcze bardziej odpowiedniego stworzenia, jeszcze bardziej satysfakcjonującego, jeszcze bardziej bliskiego stwórcy - stworzenia jeszcze bardziej zdolnego do nawiązania dialogu satysfakcjonującego i spójnego ze stwórcą komputera, programu, stworzenia i numerycznego programu niewidzialnego zarejestrowania.
o) Przyniesienie kwintesencji energii do pola czystej energii
Wiadomo, że stwórca może interweniować na niewidzialny program numeryczny znajdujący się za dekoracją w stosunku do widzialnego programu, który jest ukazany. Najmniejsza interwencja na niewidzialny program - niewidzialny program numeryczny znajdujący się z tyłu - determinuje duże zmiany w manifestacji programu zewnętrznego i w realizowaniu stworzenia przez komputer. Dowodzi to tego, że w każdej chwili stwórca może interweniować na kreację - która jest programem - i w konsekwencji, na stworzenie. Oznacza to również, że jeśli stworzenie prosi stwórcę o zrealizowanie czegoś i informacja ta dociera do stwórcy, ponieważ jest ona wystarczająco precyzyjna lub dość powtarzana, by spowodować interwencję stwórcy, na pewno otrzyma odpowiedź od stwórcy, który modyfikuje system numeryczny. Modyfikacja tego numerycznego systemu niewidzialnego zmienia program kreacji, a modyfikacja programu kreacji będzie interweniowała na stworzenie, które w ten sposób otrzyma odpowiedź od stwórcy na swoją prośbę.
Świadomość sformalizowanego stworzenia może więc starać się powrócić do źródła swego stwórcy będącego w kontakcie z niewidzialnymi kreacjami programu kreacji. Może ono spróbować zintegrować się w kierunku tego eutektycznego punktu. Wówczas być może uda mu się włączyć w kierowanie naturalną kreacją formalną lub też stworzenie to będzie mogło zreprodukować schemat stwórcy. Będzie mogło samo zrealizować swój komputer, interweniować na numeryczne zaprogramowanie, wykonać swój program oraz program stworzenia w formie robotów, którymi będzie kierować i które będą przynosić mu elementy dobrego samopoczucia, którego potrzebuje. Oznacza to, że formalne stworzenie powinno być sformalizowane po to, aby przynosić dobre samopoczucie i satysfakcję swemu stwórcy. Stworzenie formalne, przynoszące satysfakcję swemu stwórcy, jest stworzeniem, na które stwórca skierowuje swoją uwagę. Będzie on wybierał stworzenie, na które może bardziej skierować swoją uwagę, ponieważ stworzenie to przynosi mu satysfakcję. Przy czym satysfakcja stwórcy nie jest koniecznie taka sama, jak satysfakcja śmiertelnego stworzenia formalnego, jakim jest istota ludzka.
Chodzi o to, aby znaleźć się w kontekście stwórcy, który jest absolutną świadomością na łonie czystej energii. Zatem to, co będzie satysfakcjonowało stwórcę, to emisja kwintesencji świadomości wynikającej z doświadczenia stworzenia i wzbogacenie świadomości poprzez refleksję stworzenia wynikającą z jego doświadczenia. Jest to również zasilenie energetyczne, które kończy podróż energii i przynosi kwintesencję czystej energii do pola czystej energii - a więc energetyczną transmutację stworzenia, które czerpie w energiach kreacji i które, poprzez swoje wznoszenie energetyczne, zapał, energetyczną transmutację i adorację, przynosi niesłychanie oczyszczoną energię miłości ku stwórcy. W takim oto momencie stwórca może odczuwać radość z relacji z tym stworzeniem, które przynosi mu owoc swego doświadczenia i wysubtelnioną energię najwyższym planom.