WIEDZA UNITARNA WNĘTRZA WSZECHŚWIATA

WIEDZA UNITARNA WNĘTRZA WSZECHŚWIATA

SERIA 1

ISTOTA LUDZKA WE WSZECHŚWIECIE

1. Kim jesteśmy?
Jesteśmy istotami wewnętrznej jedności, przeniesionymi na plan niższy przez operacje międzywymiarowości, mające na celu połączenie planu mocy z planem wiedzy.

Istoty, które połączyły ten system z wyższym wymiarem, zmaterializowały się w formie układu substancjalnego, którego elementy są uzgodnione z innymi, mniej skondensowanymi wehikułami; ciało zaś jest pośrednikiem niezbędnym do miażdżenia figur materii na kawałki.

Organ życia jest energetycznym pośrednikiem, który pozwala na ożywienie układu substancjalnego i daje mu konfigurację uzgodnioną z najsubtelniejszymi wymiarami. Systemy psychiczne odpowiadają energiom eteru 3, 4 i 8, które dają porządkowi istoty międzywymiarową konfigurację. Dają jej możliwości rezonowania z wieloma paralelnymi wymiarami. Mentalny eter figury - czyli ciało wewnętrznej numeracji - który ma możliwość transferu na wiele sygnatur jedności syntezy, ma transformację, która pozwala na połączenie wszystkich systemów świadomości istoty aż po najbardziej wzniesione poziomy świadomości.

2. Dlaczego zostaliśmy stworzeni na tej planecie - Ziemi?
Zostaliśmy stworzeni na tej planecie, dlatego że istoty ludzkie zboczyły z wymiaru sumeryjskiej esencji, który pracuje na planach materii. Ciało, które człowiek posiada na tej planecie, jest funkcją energetycznych stanów tego świata. Gdyby ta planeta była mniej skondensowana, bylibyście w innym stanie energetycznym - w bardziej wzniesionym stanie transferu. Wasza kodyfikacja nie byłaby tak skondensowana.

3. Skąd pochodzi ten świat?
Ziemski świat formalny wywodzi się z energetycznej planety, której elementy są o wiele subtelniejsze. Organ życia jest jednym z elementów, który przewodził formowaniu się tej planety. Był to system energetyczny, którego możliwości transferu istnieją obecnie na subtelnym planie tej planety; ale miał on o wiele mniej skondensowaną kodyfikację. Planeta została utworzona począwszy od elementów, które były uzgodnione z jej układem. Kondensacje utworzyły się stopniowo, w związku z transformacjami realizującymi się w czasoprzestrzennym polu, w którym istniał ten świat.

Wszystkie planety uformowały się z energii subtelnych, które zbaczają w zależności od energii, które były uzgodnione z tym układem i które się łączą z tym systemem w związku z transformacjami odbywającymi się w czasoprzestrzennym polu, w którym są sformalizowane. Ciało niższości jest więc funkcją systemu świata, na którym jest utworzone.

4. Jak zaczęło się to wszystko?
Jest to komunikacja, która powstała między planem unitarnej formy i układami zewnętrznego wyłonienia, które zostały przemieszczone w ciągu wielu milionów lat. Utworzone wówczas ciało numeracji nie miało wewnętrznej kodyfikacji. Stopniowo, w trakcie sukcesywnych transformacji, ciało formy zostało zrealizowane na planie pozornym. Ciała formalne pojawiają się stopniowo na planie form, gdyż sieci wewnętrznej energii skupiają się tylko w związku z tworzącymi się kodyfikacjami.

To wszystko rozpoczęło się od wewnętrznej transformacji układu, który zaczął się integrować do programu wyłonienia na planie zewnętrznym. Gdy ten system został utworzony na tej zewnętrznej operacji, zostały zrealizowane pierwsze zmaterializowane konfiguracje energetyczne i pojawiły się pierwsze formalne sygnatury.

Konfiguracja systemu powiększała się, w miarę jak towarzysze zewnętrznego transferu umieszczali się na tej figurze i zaczęli tak kondensować układy, że zaczęły się pojawiać w sposób coraz mocniejszy. Materia jest kondensacją energii, a energią kieruje świadomość.

Istoty, które utworzyły tę planetę, połączyły się, jedne - poczynając od sygnatur metalijnych, inne - od zewnętrznych sygnatur wyłonionych, i jeszcze inne - od sygnatur numeracji syntezy. Ci, którzy przemieścili się z anten mocy, są nadal w jądrze Ziemi. Natomiast ci, którzy przybyli z zewnętrznych, wyłaniających się sygnatur, połączyli figury kondensacji, które pochodziły z różnych kierunków i które były rejestrowane przez tę planetę w miarę jej tworzenia się. Ci, którzy wywodzili się z numeracji unitarnej syntezy, sformalizowali istoty, które były zaaplikowane na powierzchni tej planety.

Większość istot, zaaplikowanych na powierzchni tej planety, nadaje się do ponumerowania przez systemy numeracji syn­tezy. Oto dlaczego materia cielistości nie wywodzi się bezpośrednio z systemu planetarnego. Jest to materia, która została utworzona z systemem jedności syntezy, na drodze transformacji dokonywanych z jednego stworzenia na drugie. Organ życia nie jest organem zmetalizowanym; jest on ponumerowany począwszy od sygnatur sumeryjskiej esencji. Ten, kto ma kontrakt z niebem, ma zawsze numeratora, który może dać mu informacje na temat jego pochodzenia.

5. Czy istnieją życia gdzie indziej?
Tak, istnieją życia gdzie indziej. Większość z nich jest uzgodniona z systemem planetarnym, w którym się znajdują. Życia najbardziej imperialne to te, które są uzgodnione z systemami, których materie są najcięższe. Ziemia nie jest planetą ekstremalnie subtelną. Materia ciała fizycznego jest dość skondensowana. Najlżejsze ciała wywodzą się z gwiezdnych, czyli z tych, którzy mają kadry numeracji bezpośrednio uzgodnione z systemem gwiezdnym. Ale najbardziej skondensowane planety mają zawsze program numeracji uzgodniony ze szczególną transformacją układów materii wszechświata. Gdy macie ekstremalnie skondensowane motory życia, organ integralności nie zawsze jest za bardzo przebudzony. Dlatego drzwi jedności nie zawsze są otwarte dla tych, którzy znajdują się na planetach bardzo skondensowanych. Potrzeba im około kilku milionów lat, by mogli znaleźć rozwiązanie dla swego stanu skondensowania.

Większość ciał, które zostały utworzone na planetach skondensowanych, jest zaprzysiężona na planecie wewnętrznej. Kiedy zbaczacie z waszej bardziej skondensowanej planety, kierujecie się na tę bardziej wewnętrzną - czyli mniej skonden­sowaną i będącą w bardziej subtelnym stanie. Po pewnym czasie transferu na tej pośredniej planecie powracacie na bardziej unitarne i o wiele mniej skondensowane anteny transferu. Większość ciał, które są niestworzone na planie niższych, ma program transferu w kilku etapach. Dlatego mają miejsce włączenia systemów na planety skondensowane - co nazywacie reinkarnacją - dopóki układ wewnętrznej energii istoty nie jest wystarczający, by uwolnić ten układ od grawitacji niższego systemu formalnego. Dlatego ćwiczenie życia na niższej planecie polega głównie na opanowywaniu sił kondensacji i materii, gdyż jest to warunek sine qua non wznoszenia istoty i jej powrotu ku jednościom wewnętrznej syntezy.

6. Czy jesteśmy jedynym przypadkiem na tej ziemskiej planecie?
Nie, nie mamy czegoś szczególnego, co powoduje nasze zboczenie ze strefy unitarnej syntezy. Mamy po prostu cechę metalizacji imperialnej z racji planetarnego jądra magnetyczne­go. Mamy również dużą materializację naszych systemów wewnętrznego wyłonienia. Zatem nasze systemy numeracji zazwyczaj nie są zbyt przebudzone w początkach istoty. Dlatego ma miejsce ścisła selekcja na tym poziomie. Istnieją istoty, które nie od razu odpowiadają na impuls wyższych sygnatur. Potrzebują pomocy od zewnętrznych wysłanników, by powtórnie nadać sobie pojęcie ciągłości. Ów stan jest stanem nie uzgodnionym z innymi wymiarami. Nie ma komunikacji z pewnymi figurami z innych światów, które od początku mają komunikację z kręgiem wewnętrznej jedności.

Ta planeta ma ekstremalnie skomplikowany system numeracji, stąd bardzo trudno wejść z nim w kontakt. Jest konieczne posiadanie łączników między wszystkimi figurami. Ta kodyfikacja została zrealizowana w najwyższym stopniu na tej plane­cie, ale istnieją setki planet, które mają mniej więcej takie same kodyfikacje i których świadomości nie są zbyt rozwinięte, jeśli chodzi o komunikację z wnętrzem wszechświata.

Umarli mocy - czyli ci, którzy pozostają przyczepieni do systemu planetarnego, bowiem rozprzestrzenili swoją egzy­stencję przede wszystkim w planie mocy - są to systemy, które nie jest łatwo pozostawić, gdyż kodyfikacje zatrzymują je na antenie o bardzo dużej mocy. Ci, którzy chcą się oswobodzić ze światów niższych, muszą oderwać się od tych sił, które są ekstremalnie duże i które nie dąją jednostkom zbyt wiele szansy na przemieszczenie się na anteny subtelniejsze.

7. Czy jesteśmy sami?
Absolutnie nie. Nie jesteśmy sami na planie planetarnym. Plan ten nie jest ukierunkowany począwszy od jednego wymiaru. Wprost przeciwnie, jest wiele wymiarów, które interweniują na plan planetarny. Istnieją formy niewidzialne dla ciał fizycznych, a które istnieją w innych wymiarach. Środowisko istoty ludzkiej jest bardzo złożone. Jest ona otoczona ogromną ilością układów, których nawet nie widzi, ani nie dotyka. Większość ciał ma conajmniej dziesięć układów energetycznych, które czuwają nad nimi i dają im wprowadzenia energii w trakcie ich egzystencji. Posiadamy ciała, które mają pięćset lub pięć tysięcy kodyfikacji na zewnątrz. Wszystko zależy od konfiguracji, która się toczy w ich systemie.

Ciało podpisane może mieć sześć tysięcy kodyfikacji na antenach wewnętrznego wyłonienia i dwa tysiące na antenach wyłonienia zewnętrznego. Porządek kontroli, uzgodniony z jego układem, jest wówczas bardzo złożony. Nie wszystkie motory życia są uzgodnione z tym samym sygnałem transferu. Nad portykiem wyłonienia tego typu systemu powinien czuwać organizator sumeryjskiej esencji, który jest transferatorem jedności syntezy, czuwającym nad całością schematu organizacyjnego dotyczącego tego typu ciała. Motor życia musi być uzgodniony również z emanacją wystarczającą do tego, by wejść w kontakt z tymi wszystkimi powiązanymi ciałami energetycznymi. Ciało wewnętrznej numeracji jest zawsze uzgodnione z tego typu zewnętrzną i piekielną kodyfikacją.

8. Dlaczego utworzona jest kondensacja?
Kondensacja jest rezultatem przetransformowania energii poprzez sukcesywną spiralizację. Tworzące się ciało imperial­nej figury jest ciałem wewnętrznej numeracji, które zostało przemieszczone do wnętrza tego systemu kondensacji. Kontrakty numeracji zaczynają funkcjonować w zależności od tego, czy kondensacja traktuje operacje, aby zająć się nowym sektorem wszechświata.

Ciało imperialnej figury nie tworzy się, jeśli nie ma peryferyjnej kondensacji oraz numeratora wprowadzenia unitarnego, który traktuje wewnątrz. To ciało unitarnej numeracji, które tworzy się wewnątrz systemu kondensacji, odcina od swoich figur najsubtelniejsze i najbardziej natychmiastowe telepatyczne sygnały; w przeciwnym wypadku system numeracji nie chciałby żyć w tym ekstremalnie sprężonym stanie kondensacji. Dlatego istoty wcielone do systemów kondensacji tracą po części świadomość ciągłości z systemem uniwersalnej teledyfuzji. Nie traktują swoich figur tak samo, jak robią to ci, którzy zostali w systemie subtelnym, gdyż ich świadomość musi być zmniejszona, by móc wykonywać plany wewnątrz systemów kondensacji.

Po co używa się we wszechświecie systemów kondensacji? Dlatego że te układy są nierozłącznie związane z polami energii, które potrzebują układów kondensacji dla ochrony, tak jak skafandra. Ten, kto ma traktować w bardzo dużych strefach mocy, musi koniecznie wcielić się w systemie kondensacji, w przeciwnym wypadku jego układ subtelny nie wytrzymałby szoku tych pierwotnych mocy, które należy kontrolować. Tworzący się wówczas organ imperialnej figury jest systemem związanym jednocześnie z wymiarem unitarnej numeracji i z systemem kondensacji wraz z walkami i bojami, które należy toczyć, aby panować nad pewnymi polami energii.

Temu, kto traktował z tego typu konfiguracją, wystarcza to na jakiś czas. Jest to jak zaangażowanie się w trudną służbę. Numeruje on sygnatury w miarę jak przybywają do jego kondensacji. Aby przeżyć, musi je organizować, numerować, integrować, podporządkowywać, ujarzmiać i wskrzeszać. Musi on traktować te konfiguracje aż do końca swej drogi - tzn. cykl egzystencji jest zdeterminowany przez zmiany numeracji, które realizują się wewnątrz danej istoty.

9. Czy ten świat jest szkołą? I czy musi on pozostać na poziomie szkoły, czy też wyższe interwencje mogą istotnie przyczynić się do jego ewolucji?
Gdyby ten świat był tylko szkołą, organ życia nie byłby systemem funkcjonującym wraz z układem kosmicznym, ponieważ system kosmiczny jest systemem w trakcie transformowania i integrowania nowych figur, w nieskończoność. Gdyby świat nie był systemem żyjącym i w trakcie ewolucji, jego forma byłaby ciągle taka sama. Otóż miały miejsce transformacje w formie tego świata. Wszystkie ruchy orogeniczne pochodzą z transformacji kodyfikacji, które odbywały się, gdy ten system transformował się w swoich korelacjach z wszechświatem. Dlatego ten świat jest systemem w trakcie ewolucji. Lecz jego forma nie modyfikuje się łatwo. Stąd jednostka, której życie jest krótkie w porównaniu z ewolucją świata, nie będzie mogła docenić w trakcie swojej egzystencji znaczenia swojej interwencji lub jej braku.

Jeśli chcecie potraktować konfigurację daleko i w bardzo dużym planie, trzeba będzie wziąć pod uwagę nie tylko materię, czyli pozorny aspekt figur, ale i przestrzeń, czyli korelacje między światami, oraz czas, który musi dokonać swojego dzieła i który będzie wymagał czasu na ważne operacje, ponieważ korelacja między wymiarami będzie się tworzyła powoli. Dlatego może wydawać się temu, kto ma przemijającą wizję, że świat nie porusza się. Lecz dla tego, kto ma wizję globalną, interwencje wysłanników na planetach są skoordynowane.

Niektóre układy - winne destrukcji - używają tych interwencji do tego, by móc odbudować pewne sygnatury, które są do potraktowania, aby następnie mogły być zintegrowane do globalnej ewolucji. Dlatego te interwencje mają sens. Pozwalają na połączenie pewnych figur, które nie mogłyby być połączone inaczej.

Ten udział w równowadze całości jest ekstremalnie ważny dla postępu planety. Ci, którzy wykonują tego typu plany, mają zawsze wewnątrz siebie wymiar uzgodniony z postępem, gdyż mają w swym wnętrzu poczucie transformacji i wznoszenia. Lecz jako że ciężko jest przemieścić świat, forma tego układu przemieszcza się bardzo wolno po przekazaniu impulsów przez wysłanników. Dlatego właśnie wysłannicy są bardzo trudno uznawani za życia. Ze względu na swoją inercję, świat podąża za nimi dużo później. Na początku figura światła nie jest przyjmowana przez ciemność. Ściśnięta w swojej kondensacji i inercji, ciemność nie podąża natychmiast za impulsami oświe­cenia, które są jej zaproponowane. Ale skoro tylko impuls zostaje wysłany, systemy imperialne transformują się w swoim rytmie i odbywają się zmiany. Drzwi jedności nie tworzą się w ciągu jednego dnia - ani dla światów unitarnych, ani dla światów imperialnych. Potrzeba czasu, aby konfiguracje zostały wprowadzone w działanie.

A dlaczego konieczna jest stopniowa ewolucja? Dlatego że porcje czasoprzestrzeni, które jest najtrudniej potraktować, niosą ze sobą ciężkie konsekwencje. I istnieje ryzyko eksplozji oraz poważnych zniszczeń, dlatego że te energie są w stanie pierwotnym. Jeśli nie macie systemów inercji, mogących kontrolować wyłonienie tych sygnatur mocy, stajecie przed ryzykiem zniszczeń ekstremalnie niebezpiecznych dla bardziej subtelnych i bardziej wzniesionych światów. To powód, dla którego te inercyjne moce, które mogą być krępujące dla układów chcących przejść na inny wymiar, są w rzeczywistości niezbędne do kontrolowania pewnych figur.

10. Czy dla człowieka takiego, jakim jest obecnie, możliwym będzie osiągnięcie cywilizacji o wyższym stopniu ewolucji, opartej na wartościach duchowych?
Życie jest kontynuacją przemieszczeń z jednego planu na inny, ponieważ muszą zostać utworzone procesy, aby następowała wymiana między różnymi królestwami. Życie ma zdolność zmiany na wszystkich poziomach, dlatego że może wchodzić w międzywymiarowe związki z różnymi poziomami, gdyż życia istnieją w wielu typach różnych stworzeń. Stąd utworzenie bardziej rozwiniętej cywilizacji na planecie jest związane z prądem życia.

Ten, kto ma bardzo wzniesiony program, może przetransformować ogromną ilość figur. Ale ten, kto chciałby utworzyć wątek konfiguracji systemu mającego istnieć później, w przyszłości, powinien przebudzić w sobie możliwość kontrolowania sytuacji energetycznej i międzywymiarowej przez przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Dlatego ciała wewnętrznej numeracji nie mogą określić, czy między istotami będą miały miejsce komunikacje odbywające się z takimi wymiarami, czy zewnętrzna i przyszła konfiguracja danego systemu będzie uzgodniona z sytuacją numeracji, która odgrywa się na innych wymiarach. Można powiedzieć, że ci, którzy się zgromadzili, aby słuchać tych informacji, mają unitarną kodyfikację, która zostanie im powierzona, w miarę jak będą podążać na spotkanie z niebiosami.

Ten, kto chce traktować z sygnałem jedności syntezy, ma zdolność przyłączania tych wszystkich układów. Dlatego, jeśli ludzkość jest nauczana w ten sposób i jeśli da się jej środki do tego, by zanalizowała dolę swojej egzystencji w związku z informacjami dotyczącymi światów międzywymiarowych, to będzie pierwszy stopień ku nowemu typowi cywilizacji, gdzie świadomość będzie o wiele lepiej uzgodniona z percepcją sub­telnych i z respektowaniem międzywymiarowości.

To, co powoduje wszelkie nieszczęścia ludzi, to utrata poczucia energetycznych i subtelnych elementów, które ich otaczają. To pogrąża ich w kompletnie niezrównoważonych sytuacjach, bo nie biorą pod uwagę tego, że człowiek może być elementem w o wiele bardziej złożonych operacjach i że substancjalny i sformalizowany system nie jest ostatnim kontraktem, który może istnieć w życiu całości istoty. Ciało energetyczne jest o wiele ważniejsze od ciała fizycznego, gdyż istnieje ono ponad formą fizyczną. Może kontaktować się z tysiącami sygnatur. Dlatego ciało energetyczne było zawsze stawiane za cel egzystencji.

Trzeba zgromadzić wokół siebie ogromnie dużo elementów, aby odbudować kodyfikację, która mogłaby być zintegrowana do pola jedności syntetycznych. Ta cywilizacja przyszłości będzie musiała brać pod uwagę przede wszystkim istnienie wymiaru najwyższego w stosunku do życia formalnego. Trzeba będzie stworzyć instytucje i rytm życia, które byłyby korzystne do tego, aby istoty mogły natychmiast uwrażliwiać się na tego rodzaju konfigurację. 

SERIA 2 STWÓRCA STWORZENIE KREACJA

SERIA 2

STWÓRCA
STWORZENIE
KREACJA

1. Czy istnieje inteligencja, która stworzyła rzeczy?
W energii istnieje część sektora figur, która realizuje się w światach formy (forma jest w rezonansie ze światem esencji). To powoduje, że w kręgach éternel 3, które traktują na światach pośredniej energii, istnieją porcje czasoprzestrzeni przykryte przez ducha i inne - przez formy. Inteligencja jest figurą znajdującą się między tymi dwoma ekstremami, a siostrą inteligencji jest subtelność. Jeśli poza inteligencją nie macie subtelności, wówczas wasza świadomość jest niedoskonała i nie możecie pojąć całości gry.
2. Czy istnieje przypadek w tworzeniu materii?
Jeśli matka byłaby stworzona przez przypadek, wtedy ojciec nie miałby żadnej użyteczności, żadnego sensu w tworzeniu. Otóż jeśli nie byłoby ojca w tworzeniu podczas tej operacji, która zwie się kreacją, miałaby miejsce destrukcja kreacji, dokonana przez nią samą, gdyż kontrola operacji może być dokonana tylko przez koordynacje między różnymi składowymi materii. W przeciwnym wypadku, elementy te zderzyłyby się czołowo i zniszczyłyby siebie same.
3. Czy można otrzymywać informacje z wyższych wymiarów przez zmysły inne niż zmysły ciała fizycznego?
Persé został zakodowany, aby wejść do ciała formalnego. Daje on tym, którzy są na świecie form, świadectwo swojej osobowości. Zgnić w świecie form jest rzeczą słodką dla tych, którzy mają zbyt dużo twardości. Wykonać plan w formie niższej jest operacją złożoną, która daje każdemu możliwość wysłuchania przekazu albo jego zlekceważenia. Człowiek może otrzymywać komunikacje z bardziej wzniesionego porządku pod warunkiem, że wzmacnia w sobie siłę do tego, by móc je otrzymać.
4. Czy można zrozumieć zasadę rzeczy i dostrzec jej cud?
Człowiek jest zdolny zrozumieć wszystko pod warunkiem, że reprezentuje w sobie elementy, które będą odpowiadać częściom tego zrozumienia. Jeśli nie wykonuje swojego planu poprawnie, wtedy jego ojciec wyższy może pomóc mu uporządkować rozproszone pojęcia.
A dlaczego by nie rozwinąć w sobie możliwości patrzenia na świat jasnym umysłem? Człowiek nie ma siły destrukcji, która byłaby szczególna dla jego układu; ma on siłę konstrukcji i destrukcji przystosowaną do swojego typu figury. Istnieją rzeczy, które są całkowicie odwrotne w stosunku do obecnej sytuacji i które mogą wyrwać ze swojej figury pewne sygnatury i patrzeć na nie oraz badać je. Pewnego dnia, kiedy człowiek zakończy swoją drogę eksterioryzacji, będzie mógł być wewnątrz i patrzeć wokół siebie na to, co jest ukryte w nim samym.
5. Czy dzięki współczesnym technikom naukowym można odkryć sekrety materii?
Co do wiedzy, trzeba mówić o prawdziwej nauce, nie o pseudonauce. Ci, którzy mają prawdziwą władzę nad wewnętrzną esencją natury, są istotami, które uzgodniły swoją świadomość z jej wewnętrznymi prawami. Ten, kto chce pogwałcić tę energię, musi przedsięwziąć środki ostrożności, gdyż odwróci się ona przeciwko niemu. Człowiek nie jest całkowitą figurą imperialną, a po prostu częściową mocą. Opuścić świat form, spotkać świat sumeryjskich esencji i przejść do wnętrza ich figury, aby zrozumieć rzeczywistość rzeczy: to najlepsza droga. Ten, kto używa środków najbardziej zewnętrznych lub najmocniejszych, podlega ryzyku, że siły te odwrócą się przeciwko niemu.
6. Czy można odkryć pochodzenie świata w wewnętrznych własnościach materii?
Mistrzowie powiedzieli, że materia jest podproduktem energii. Jaki podprodukt może być zatem początkiem systemu? Mistrzowie powiedzieli, że materia została otwarta przez ducha, by móc zrobić tak, żeby stworzenia zostały związane z ostateczną esencją. Ponieważ jesteście w materii i jesteście sformalizowani, otwórzcie się na ostateczną esencję, a odnajdziecie prawdziwą świadomość ducha wyższego.
7. Jaka jest rola stworzenia w stosunku do stwórcy i kreacji?
a) Ciało wewnętrzne i niższa-zewnętrzna-wewnętrzna-wyższa ciągłość
Istota, która łączy swoje sygnatury na wielu wymiarach, ma również możliwość sprecyzowania swojej obecności bardziej w jednym wymiarze niż w innym. Zatem wewnętrzna świadomość stworzenia może rzeczywiście stać się stanem niezwykle ważnym w stosunku do innych wymiarów - wymiarów stwórcy i kreacji. Drzwi życia trzymają złożone porcje czasoprzestrzeni. Mogą one pozwolić na przetransferowanie figur z jednego systemu na drugi. Mają centrum transferu, jakim jest wewnętrzne ciało mające komunikację z innymi wymiarami. Wewnętrzne ciało jest swojego rodzaju sygnaturą wprowadzenia na wiele wymiarów. Pozwala ono tej wewnętrznej figurze na połączenie kręgów transferu z wyższymi wymiarami, które, normalnie, nie zostałyby wprowadzone w ruch, gdyby nie było tej formalizacji, jaką jest stworzenie. Ciała zewnętrznej energii, znajdujące się wokół stworzenia - czyli systemy numeracji, które traktują z tym stworzeniem - nie odcinają swojej figury od tego stworzenia, jeśli jest ono w stanie uzewnętrznionego transferu - tzn. jeśli straciło kontrakt transferu, który dotyczy jego spotkań z zewnętrznymi poziomami.
Stworzenie może wznosić się w systemie, który nie jest już w kontakcie z zewnętrznymi układami, bo może ono być w kontakcie z niższymi, zewnętrznymi i wyższymi układami unitarnymi. Zatem Jeśli to stworzenie wznosi się do bardziej wzniesionego planu, jego energetyczne ciało odrywa niższe-zewnętrzne sygnatury od figur, które pozwalają mu na połączenie się z jego poziomami wyższymi. Stąd istnieje ciągłość kontaktu między imperialnymi elementami tego stworzenia oraz elementami wewnętrznymi, zewnętrznymi i wyższymi. Jeśli traktujecie bardzo skomplikowaną konfigurację i jednocześnie zewnętrzne, niższe, wewnętrzne i wyższe ciała oraz kodyfikacje zewnętrznej energii, które gromadzą się wokół tej strefy transferu, wówczas zewnętrzne ciała komunikują się z innym systemem transferu niż ten, który istnieje w jednym stworzeniu. Istnieją porcje czasoprzestrzeni, które nie wprowadzają swojej figury do kontaktu ze stworzeniem, jeśli to stworzenie nie łączy się z własnymi wymiarami unitarnymi.
b) Połączenie ekstremalnych systemów energetycznych między stwórcą i kreacją
Wewnętrzne ciało, które zachowuje figury na wielu wymiarach, posiada odpowiadający mu wymiar zewnętrzny. Jeśli traktujecie z ciałem wewnętrznym, traktujecie również z ciałami zewnętrznymi. Dlatego mistrzynie jedności, które traktują z ciałami i które chcą również traktować z systemami wyłaniającymi się z kompletnej istoty kosmicznej zawierającej stwórcę, stworzenie i kreację, matki ekstremalnego transferu, które podpisują z kontraktami jedności syntezy, otwierają drzwi, aby traktować z tymi sieciami, lecz tylko wtedy, gdy stworzenie prosiło o transfer tej sygnatury.
Dlatego ekstremalne ciała istoty, mające porcje czasoprzestrzeni, które są zbyt dalekie, by je traktować, odcinają od siebie najbardziej oddalone sygnatury, by móc połączyć się z wewnętrzną sygnaturą unitarną. Lecz jeśli ciało wewnętrznej jedności tworzy się w dużo silniejszy sposób, a kolegowanie się systemów wewnętrznej numeracji zaczyna funkcjonować w sposób bardzo ciągły, stopniowo dokonuje się połączenie ekstremalnych układów, a zsynchronizowane ciała energii, świetliste i transferujące, opuszczają swoją strefę imperialnej numeracji, by przybyć do stref wewnętrznej numeracji.
Ciała ekstremalnej energii - które znajdują się po stronie kreacji i które mogą traktować z konfiguracjami numeracji przybywającymi aż do krańców stwórcy - gromadzą swoje konfiguracje w dwóch częściach: te, które są uzgodnione ze stwórcą, i te, które są uzgodnione z kreacją. Ten, kto ma transfer syntetycznej energii między tymi dwiema konfiguracjami, ma transfer numeracji pozwalający mu na uformowanie nowej konfiguracji, niezwykle ważnej dla skontaktowanej figury, która będzie istniała między kreacją i stwórcą. Dlatego w pewnym aspekcie stworzenia znajduje się aspekt Boga, który funkcjonuje w zależności od tego, czy to stworzenie łączy się ze stwórcą, czy z kreacją.
c) Trójkąt: stwórca-stworzenie-kreacja i uczestnictwo w boskości
Jeśli stworzenie jest ponumerowane tylko przez systemy ekstremalnej matrycy, matki ekstremalnego wyłonienia pracują nad ciałem fizycznym i wznoszą je aż do strefy, gdzie jest zdolne zintegrować się z grą transferów odbywających się między kreacją i stwórcą. Ale wewnątrz tego stworzenia powinna utworzyć się unitarna kodyfikacja. Wewnętrzna istota stworzenia powinna zintegrować pojęcie unifikacji, ponieważ to właśnie pojęcie pozwala jej na związanie się ze stwórcą. Jedynie podążając ku jedności, stworzenie integruje się coraz bardziej do gry, która pozwala na komunikację między kreacją, stworzeniem i stwórcą. Jeśli porcje czasoprzestrzeni, zunifikowane z tym stworzeniem, również zaczynają funkcjonować w korelacji z możliwością transferu między kreacją i stwórcą, wówczas kontrakty transferu odbywają się na obwodzie tego stworzenia, a motory wewnętrznej numeracji, zgromadzone wewnątrz stworzenia, zwiększają się. Odchylenie energetyczne tego stworzenia - w stosunku do bezustannej komunikacji odbywającej się między kreacją, stworzeniem uzgodnionym z wyższymi wymiarami i stwórcą - ta odległość, istniejąca w początkach istoty w stosunku do tego złącza energetycznego, tworzy się powoli przez kreacje dokonujące się wokół stworzenia.
Jeśli istota nie przemieszcza się przez swoją własną wolę, aby wejść w połączenie z trójkątem: stwórca-kreacja-stworzenie, łapie się na lep nowych stworzeń, które pojawiają się dookoła i które są zawsze związane z ekstremalnymi matkami tej strefy. Te ekstremalne matki fabrykują stworzenia, z których względnie niewielu udaje się połączyć z trójkątem: stwórca-kreacja-stworzenie, ponieważ ich energetyczne warunki nie zawsze są wystarczające do tego, aby mogły przybyć aż do chwili "zorganizowanej", w której następuje połączenie między kreacją, stwórcą i stworzeniem. Zatem energetyczny stan stworzenia jest potencjalnym stanem uczestniczenia w boskości jako jednej z części trójcy boskości. Ale jego sygnał nie jest natychmiast integrowany do tej trójcy. Musi nastąpić zmiana zachowania tego stworzenia, aby mogło zintegrować się do trójkąta: stwórca-stworzenie-kreacja.
d) Kontakt z eutektycznym punktem syntezy: stwórca-stworzenie-kreacja
Dokładny kontrakt tej sygnatury wymaga istotnie wielu operacji. Wewnętrzne ciało figury jest ciałem wewnętrznej numeracji unitarnej, która pozwala na zmianę warunków niższych i zewnętrznych systemów oraz na podpisanie numeracji kontraktów syntezy z siecią numeracji unitarnej, uzgodnioną ze wszystkimi możliwymi częściami tego kontraktu unitarnej numeracji. Jeśli chcecie przemieścić swój system wewnętrznej świadomości aż do chwili, w której stworzenie jest połączone z kreacją i ze stwórcą, to stworzenie będzie musiało przetransferować dużą część swoich konfiguracji na antenę transferu, której elementy są ekstremalnie zbliżone.
Jednocześnie z transformacją stworzenia, mającą na celu jego spotkanie z całkowitą jednością: kreacja-stworzenie-stwórca, musi nastąpić transmutacja kreacji i swego rodzaju hipostatyczne zejście stwórcy ku kreacji, jak również wzniesienie stworzenia w kierunku punktu spotkania. Rzeczywiście, istnieje moment, w którym stwórca, kreacja i stworzenie są w połączeniu, dokładnie tak samo, jak istnieje eutektyczny punkt, w którym lód, woda i para są połączone. Ta możliwość transferu między wymiarami jest miejscem fizycznym, energetycznym i jedynym.
Wówczas wymiar syntezy może być osiągnięty przez stworzenie. Jest to punkt spotkania z Bogiem - Bogiem absolutnym, który sytuuje się na skrzyżowaniu stwórcy, kreacji i stworzenia. Jeśli stworzenie przybywa aż do tego eutektycznego punktu, istnieje możliwość komunikacji i harmonizacji wszystkich elementów, które wchodzą w połączenie stwórcy, kreacji i stworzenia. Wówczas stworzenie będzie mogło otrzymywać informacje dotyczące programu stwórcy i będzie mogło wywołać pojawienie się bardzo precyzyjnych pomocy, korelacji zbliżenia lub wsparcia pochodzących z kreacji, dlatego że będzie miała miejsce korelacja unitarna: w tym szczególnym miejscu stwórca, kreacja i stworzenie są tym samym.
e) Śmiertelny, formalny plan stworzony oraz nieśmiertelny, nieformalny plan stworzony
Dystans i zróżnicowanie między stworzeniem, stwórcą i kreacją tworzy się przez oddalenie się od tego punktu. Ale jeżeli stworzenie naprawdę decyduje się na wibracyjne wznoszenie się - to znaczy na dokonywanie mutacji wszystkich części swojego systemu imperialnego mutanta, uzgodnionej mocy i systemów eksterioryzacji - i na życie na bardziej wzniesionym poziomie, bliżej ciągłości z pozostałymi częściami całości, stopniowo będzie miało jaśniejszą percepcję myśli i obecności stwórcy, a jego stosunek do kreacji będzie o wiele bardziej harmonijny.
Będzie istniała zatem percepcja interrelacji między figurami. W ten sposób bardzo szybko dojdziemy do tego, iż rzeczy bolesne, które narzuca się naturze, kreacji, w rzeczywistości narzuca się cząstce nas samych, a obraza, jaką czyni się stwórcy, jest czyniona cząstce nas samych. Powoli, poprzez to wznoszenie, wchodzi się do pola normalnego i automatycznego respektu. Integrujemy się z prawem, ponieważ zasada, która kieruje tymi wszystkimi operacjami, jest wspólna wszystkim aspektom stwórcy, kreacji i stworzenia. Stwierdzamy, że stworzenie może w ten oto sposób kierować się ze śmiertelnego, formalnego stanu stworzonego do stanu stworzonego, lecz być może mniej formalnego, a zatem - bardziej nieśmiertelnego. Ta wewnętrzna świadomość, wznosząca się ku świadomości stwórcy, która może być nieśmiertelnym, nieformalnym biegunem stworzonym, będzie polaryzowała się w układzie pozwalającym na utworzenie relacji z kreacją, która będzie śmiertelnym, formalnym planem stworzonym. Ewolucja stworzenia będzie więc stopniowym przejściem ze śmiertelnego, formalnego stanu stworzonego, związanego z kreacją, do nieśmiertelnego, nieformalnego stanu stworzonego, dużo bardziej związanego z nieśmiertelnym, nieformalnym stwórcą niestworzonym.
f) Ciągłość między stworzeniem formalnym i niewidzialnym - strefa połączenia: stwórca-kreacja
Wewnętrzna świadomość stworzenia powinna numerować się w związku z energetycznymi porywami, które się z nią łączą. Można powiedzieć, że istnieją dwa typy stworzeń: stworzenia związane z kreacją, które są ekstremalnie formalne, ale które mogą zaangażować się do programu prowadzącego je w kierunku stworzeń niewidzialnych w stosunku do formalnego planu, przy czym stworzenia niewidzialne są raczej po stronie stwórcy. Sytuacja ta powoduje, że formalne stworzenie raczej podlega prawom kreacji, a stworzenie niewidzialne - prawom stwórcy.
Istota formalna, która kieruje się coraz bardziej ku kontaktowi z wehikułami subtelnymi i wyższą świadomością, będzie znała jednocześnie prawa kreacji i prawa stwórcy. Człowiek może więc wznosić się do stanu, w którym również staje się boski, tak że to formalne stworzenie może być w bardzo precyzyjnej korelacji ze swoim niewidzialnym odpowiednikiem. Istnieje zatem miejsce, w którym może nastąpić połączenie ciągłości między stworzeniem formalnym i stworzeniem niewidzialnym. Właśnie na tym szczególnym poziomie istnieje ciągłość stwórcy z kreacją. Poprzez część niewidzialną stworzenie może uzgodnić się z istotą stwórcy, a przez swoją formalną część - z kreacją. W tym bardzo szczególnym stanie, jakim jest rezultat dobrowolnego postępowania formalnego stworzenia w kierunku odpowiadającemu mu stworzeniu niewidzialnemu oraz postępowania niewidzialnego stworzenia ku odpowiadającemu mu stworzeniu formalnemu, to połączenie powoduje, że w takiej chwili związek między formalnym stwórcą i niewidzialnym stworzeniem jest w rezonansie z bezpośrednim związkiem istniejącym między stwórcą i kreacją.
g) Zbliżenie się do strefy połączenia: stwórca-kreacja
Dlatego w miarę jak stworzeniu formalnemu udaje się wejść w połączenie z jego odpowiednikiem niewidzialnym, pożywienie i wzmocnienie tego połączenia mogą być zrealizowane począwszy od dostępu do strefy permanentnego połączenia między stwórcą i kreacją - do ogniskowego punktu kontaktu między stwórcą, stworzeniem i kreacją. Ta oto transformacja związku z całością powoduje, że połączone ze sobą stworzenie formalne i stworzenie niewidzialne, dostępują do zupełnie niesłychanej strefy, gdzie kreacja odpowiada natychmiast na polecenia stwórcy. Ale jak widać, tego typu interwencja na kreację może dokonać się tylko wtedy, gdy ma miejsce zbliżenie stworzenia formalnego i stworzenia niewidzialnego, ponieważ stworzenie formalne może mieć dostęp do zastosowania praw w kreacji, ale to stworzenie niewidzialne jest dokładnie świadome nakazów stwórcy.
Z drugiej strony można stwierdzić, że ta korelacja między stworzeniem widzialnym i stworzeniem niewidzialnym może zaaplikować swoje możliwości interwencji w związku stwórca-kreacja tylko w strefie, gdzie rzeczywiście odbywa się kontakt między emanacją stwórcy i kreacją lub jej początkami. Jest to zatem strefa, w której stworzenie widzialne, któremu powiodło się utworzenie kontaktu ze stworzeniem niewidzialnym, może interweniować, by zrealizować w kreacji warunki pożądane przez stworzenie, w zgodzie z prawami stwórcy. Te prawa stwórcy przybywają do świadomości stworzenia formalnego za pośrednictwem stworzenia niewidzialnego, które jest jego odpowiednikiem - to znaczy za pośrednictwem wehikułów subtelnych lub energetyczno-świadomych wymiarów uzgodnionych z tym stworzeniem formalnym. Stopniowa unifikacja stworzenia formalnego zbliża je do eutektycznego punktu połączenia: stwórca-kreacja-stworzenie. Ale musi również istnieć związek z jego niewidzialnym odpowiednikiem, bo to on właśnie dostarcza mu zrozumienia praw, pozwalających stwórcy działać na kreację - kreację, która ma swoją własną tożsamość w Bogu absolutnym.
h) Uświadomienie sobie przez stworzenie myśli stwórcy -Powrót syna marnotrawnego
Aby wprowadzić transformacje na poziomie kreacji i stworzenia, należy zrobić tak, aby część Boga, która jest w stwórcy, część Boga, która jest w kreacji, i część Boga, która jest w stworzeniu, zbliżyły się wystarczająco do siebie, tak aby powstało uzgodnienie nowej konfiguracji, która rozprzestrzeni się ku kreacji i stworzeniu, ale zawsze w harmonii z duchem stwórcy. Jeśli stworzenie zbliża się do tego eutektycznego punktu, po dokonaniu stopniowej mutacji swojej sytuacji do takiego stopnia, że znajdzie się w połączeniu ze swoim odpowiednikiem subtelnego stworzenia niewidzialnego, następuje chwila, kiedy to stworzenie, będące w połączeniu ze swoim niewidzialnym odpowiednikiem, może uświadomić sobie to, czym jest twórcza myśl - myśl stwórcy.
To stworzenie może również obserwować sposób, w jaki pierwotna kreacja przyjmuje tę myśl. Istota jest matrycowana przez kreację w swoich stanach niższych i formalnych, ale jest inspirowana przez wymiar stwórcy dzięki niewidzialnym i subtelnym pośrednikom. Stwórca stanowi więc w pewnym sensie ojca, a kreacja jest aspektem boskiej matki, która manifestuje się przez kreację i stworzenie. Oto dlaczego stworzenie może wpływać na kreację w zależności od tego, czy za pośrednictwem niewidzialnych i subtelnych układów dochodzi do punktu, w którym stwórca interweniuje w kreację od wewnątrz.
W ten sposób stworzenie rzeczywiście może poprzez swoją interwencję zdeterminować transformacje w kreacji, jeśli jest ono wystarczająco wzniesione i jego świadomość jest dość precyzyjna, aby wejść do strefy zastosowania ducha stwórcy w pierwotnej energii kreacji. Ta sytuacja może być pojęta w sposób bardziej precyzyjny w tym sensie, że Bóg twórczy jest niejako Bogiem nieruchomym, który myśli lub nie myśli, zgodnie ze swoimi stanami energii, podczas gdy stworzenie znajduje się w polu Boga doświadczalnego, który żyje w środku rezultatu swoich emanacji i odpowiedzi, jaką daje na to kreacja. Wśród tego pola doświadczeń, zrealizowanego przez kreację, stworzenie będzie dostarczało informacji. Poprzez swoje wznoszenie, modlitwę, koncentrację lub prośbę, będzie ono przynosiło w kierunku stwórcy informacje pochodzące z doświadczenia. Począwszy od tych informacji stwórca będzie kierował swoje tworzenie do warunków pożądanych dla lepszego połączenia stworzenia ze stwórcą i kreacją.
Summum ewolucji stworzenia to najpierw wznosić się, aby wejść w kontakt ze swoim niewidzialnym odpowiednikiem - niewidzialnym stworzeniem, potem, w korelacji z odpowiadającym mu stworzeniem niewidzialnym - kierować się ku eutektycznemu punktowi, gdzie następuje połączenie stwórca-stworzenie-kreacja, i w końcu, do tego miejsca przynieść jednocześnie rezultat swojego doświadczenia - to znaczy w pewnym sensie powrót syna marnotrawnego pochodzącego z kreacji, który powraca do stwórcy - i kwintesencję swojego doświadczenia. Ta kwintesencja w formie refleksji lub figury wzniesionej i syntetycznej świadomości - przyniesie, w polu refleksji stwórcy, rezultaty doświadczenia, które dokonało się poprzez to stworzenie w celu lepszego przystosowania elementów kreacji do innych ewolucyjnych doświadczeń.
i) Eutektyczny punkt kontaktu - odpowiedź kreacji na stworzenie uzgodnione z wyższym wymiarem
Jeśli stworzenie, związane ze swoim niewidzialnym odpowiednikiem subtelnym, ma dostęp do tego eutektycznego punktu korelacji stwórca-kreacja-stworzenie, może ono nie tylko przynieść do tego miejsca rezultat własnego doświadczenia, ale również scentralizować ogół innych doświadczeń, które będą się przeobrażały aż do tego punktu komunikacji. W ten oto sposób stworzenie formalne, bardziej wzniesione od innych, centralizuje inne, formalne lub niewidzialne stworzenia, ponieważ ma, dzięki swojej szczególnej ewolucji lub determinującej woli, dostęp do kontaktu z tym eutektycznym punktem. Jeżeli w tym eutektycznym punkcie skupiają się rezultaty doświadczeń wielu stworzeń mających dostęp do tej strefy kontaktu, nasłuch tej syntezy doświadczeń przy stwórcy będzie dużo większy. W rezultacie zostanie zrealizowanych wiele doświadczeń oraz ich kwintesencja w kierunku tego punktu szczególnego kontaktu. To zdeterminuje, ze strony stwórcy, interwencję na kreację, która będzie miała większą szansę, aby wspomagać wznoszenie ogółu stworzeń, którym udało się dokonać emisji kwintesencji ich doświadczeń w kierunku stwórcy.
Lecz jak można stwierdzić, czas reakcji kreacji i stworzenia nie jest taki sam, ponieważ poziomy kondensacji i świadomości są różne. Stworzenie może mieć potrzebę, która wydaje mu się natychmiastowa, ale kreacja tworzy warunki wymagane przez to stworzenie dopiero po tym, jak stwórca utworzy elementy pozwalające kreacji na zrealizowanie tego, co było wymagane na skutek doświadczenia stworzenia i o czym stwórca zadecydował, że to jest reakcja na doświadczenie. Im dalej stworzenie żyje od punktu eutektycznego, tym więcej wymaga to czasu. Jeśli zaś żyje bardzo blisko tego punktu, jest oczywiste, że kreacja, z którą jest związane, jest bardzo bliska tego punktu. Reakcja tej kreacji będzie więc bardzo szybka. Można by powiedzieć, że jeżeli jego pragnienia są uzgodnione z wolą stwórcy, staną się niemal rozkazami w stosunku do kreacji. Kreacja odpowie bardzo szybko i życie stanie się jak cud, bo kiedy zostanie wyrażona pewna potrzeba do polepszenia połączenia ze stwórcą, będzie ona zaspokojona, ponieważ kreacja zareaguje szybko na tę prośbę. Ale stworzenie będzie musiało mieć dość mądrości, aby żyć w wysubtelnionym i wysublimowanym - niejako abstrakcyjnym - aspekcie kreacji.
Można wziąć pod uwagę fakt, że istota, chcąca zrealizować doświadczalne pole połączenia między różnorodnymi elementami, będzie prosiła wyższy wymiar o zrealizowanie tego. Jeśli ta realizacja ma dokonać się w bardzo trudnym środowisku - na przykład środowisko wojen, czy starć, zniekształceń i oddaleń w stosunku do źródła-pochodzenia - jej pragnienie zrealizowania połączenia harmonii i piękna będzie bardzo trudne. Jeśli natomiast znajduje się ona w środowisku kreacji, gdzie istnieje harmonia i elementy materialne są w pewnym połączeniu, będzie potrzebny pewien czas do zrealizowania na przykład pragnienia danego stworzenia: posiadania basenu, pięknego domu lub korzystnego dla niego środowiska...
j) Permanentna cyklologia miedzy kreacją, formalnym stworzeniem, niewidzialnym stworzeniem i stwórcą
Jeśli stworzenie wznosi się jeszcze bardziej do świata abstrakcji, będzie mogło znajdować się wraz z bardziej schematycznym i pierwotnym aspektem kreacji. Wówczas może ono, jeśli do tego dotrze, dokonać swojego cyklu doświadczalnego w bardziej teoretycznym świecie i stworzyć swój idealny świat -nie na planie formalnym, ale na planie o wiele bardziej abstrakcyjnym. Wówczas istota fabrykuje świat poprzez obrazy komputerowe i dźwięki syntezy. Na większą lub mniejszą skalę tworzy z tymi elementami otoczenie, które pozwoli jej na wewnętrzne zrealizowanie doświadczalnego rezultatu kontaktu z tymi elementami. Szybkość tych doświadczalnych realizacji poprzez stworzenie zależy od wibracyjnego poziomu, na którym ono się znajduje.
Im bliżej znajduje się ono eutektycznego punktu, tym bliższa będzie obecność elementów kreacji, elementów widzialnego stworzenia, elementów niewidzialnego stworzenia oraz elementów stwórcy. Jest oczywiste, że jeśli to niewidzialne stworzenie nie jest obecne, stworzenie formalne, które będzie skupione jedynie na aspektach formalnej kreacji, będzie w dość beznadziejnym stanie. W rzeczywistości to, co nada intensywności związkowi z aspektem kreacji, to obecność niewidzialnego stworzenia. Właśnie kiedy istnieje w nim ten zrównoważony stosunek między obecnością stworzenia niewidzialnego i formalnymi realizacjami, stworzenie formalne znajduje się w sytuacji polaryzacji najbardziej zbliżającej je do związku istniejącego między stwórcą i formalną kreacją.
Oto dlaczego prawdziwym szczęściem stworzenia jest zbliżenie się do strefy, gdzie, pozostając cały czas stworzeniem formalnym, może dialogować z niewidzialnym aspektem stworzeń i traktować swój związek z kreacją w sposób ekstremalnie wysublimowany. W takim momencie ma miejsce permanentna cyklologia między kreacją, stworzeniem formalnym, stworzeniem niewidzialnym i stwórcą oraz bardzo przyspieszoną spiralą ewolucyjną, która powoduje, że udaje się nam rozwiązać dużą liczbę doświadczeń we względnie ograniczonym czasie, z coraz większym intensyfikowaniem kontaktów między wysublimowaną kreacją - w formie abstrakcji, schematów, obrazów, linii sił, itd. - stworzeniem formalnym, które jest punktem skrzyżowania-podpory, stworzeniem niewidzialnym i stwórcą.
k) Połączenie między Bogiem nieruchomym i Bogiem doświadczalnym - Nadanie wymiaru boskości stworzeniu
Z energetycznego punktu widzenia, jeśli stworzenie formalne wznosi się poprzez panowanie nad swoimi mocami i zewnętrznościami w uwewnętrzniającej kwintesencji i realizuje swoje doświadczalne pole wewnątrz bardziej abstrakcyjnych systemów, jak na przykład tworzenie na komputerze - tworzenie, które nie oddala go zbyt daleko od sytuacji zasady - jeżeli więc udaje mu się zrealizować tego typu połączenie, przy zachowaniu poziomu energetycznego, który pozwala mu na uzgodnienie się ze swoim subtelnym odpowiednikiem, w takim momencie obecność stwórcy może stać się dużo ważniejsza, ponieważ istnieje pole energii będące miejscem komunikacji między stwórcą i kreacją. W tym miejscu może szybko zrealizować się połączenie między Bogiem nieruchomym i Bogiem doświadczalnym, bo wysublimowane stworzenie - które jest w kontakcie z eutektycznym punktem poprzez transmutację figur wewnątrz swojego systemu będącego w połączeniu z układem niewidzialnym za pośrednictwem gry zrealizowanej przez swoje ciało - może natychmiast dostarczyć kwintesencji doświadczenia.
Bóg twórczy będzie więc mógł zintegrować tę doświadczalną kwintesencję, by dokonać nowego zastosowania w systemie kreacji będącym w korelacji z tym stworzeniem. W tym polepszaniu ciągłości z eutektycznym punktem, stworzenie będzie stopniowo kierowało się do stanu stworzenia formalnego i zarazem niewidzialnego. Jeśli stworzenie chce przejść ze stanu formalnego do stanu nieformalnego, to dlatego, że znajduje się ono w danej chwili w takiej sytuacji przyczepienia do punktu eutektycznego i w takiej korelacji między stwórcą i kreacją, że siły kreacji opuszczają siłę formalizacji nad stworzeniem i powodują, że wchodzi ono na nowy poziom możliwości.
To formalne stworzenie, które pozostaje spójne, może wówczas przejść z formalnego do niewidzialnego i odwrotnie, ponieważ istnieje strefa, w której stwórca skręca z niewidzialnego do źródeł kreacji formalnej. W tym oto szczególnym momencie, kiedy niewidzialny może przejść do kreacji i stworzenia formalnego, stwórca również może przeniknąć do kreacji i stworzenia. Zatem nadanie boskiego wymiaru stworzeniu odbywa się w chwili, gdy ma miejsce komunikacja między niewidzialnym, kreacją, stwórcą i stworzeniem. Stworzenie, które chce kierować swoim przejściem z widzialnego do niewidzialnego, powinno zintegrować w sobie świadomość i prawo stwórcy. Poprzez swoją decyzję przenosi myśl i konceptualizację do stanu formalizacji.
Myśl stwórcy powinna działać na stworzenie w inny sposób. Trzeba zaprowadzić pole kreacji do stanu dużo bliższego, dużo bardziej skupionego i dużo bardziej syntetycznego. I zamiast tego, żeby energio-świadomość stwórcy została wciągnięta przez oddalenie kreacji, powinna ona przemknąć do kreacji, a także do stworzenia w taki sposób, aby to stworzenie było jak najbliższe temu punktowi połączenia. W tym momencie wszystko wzajemnie się zbliża. Stwórca, stworzenie niewidzialne, stworzenie widzialne i kreacja znajdują się w sytuacji połączenia.
l) Jednoczesne zbliżenie między stwórcą i stworzeniem formalnym oraz stworzeniem niewidzialnym i kreacją
Jeśli chce się osiągnąć ten punkt-cud, trzeba również utworzyć zbliżenie między kreacją i niewidzialnym stworzeniem jednocześnie ze zbliżeniem się stwórcy ze stworzeniem formalnym. Stworzenie nie powinno zatem jedynie posiadać woli wejścia w związek ze swoim stwórcą. Powinno również posiadać wolę wprowadzenia w korelację kreacji z niewidzialnym - niewidzialnym stworzeniem, które mu odpowiada. To właśnie wola stworzenia pozwoli na tę korelację między kreacją i niewidzialnym. Bez tego połączenia będzie istniała warstwa oddzielająca stworzenie od stwórcy, a ta separująca warstwa, to energetyczne ściśnięcie, może być rozpuszczone tylko przez cyrkulację między niewidzialnym i kreacją. Między kreacją formalną i niewidzialnym istnieje taki sam związek jak między stwórcą i stworzeniem formalnym.
Niewidzialne może zaprowadzić kreację w kierunku punktu eutektycznego, jeżeli wola stworzenia interweniuje w zgodzie z duchem stwórcy, aby dokonać tego zbliżenia między kreacją formalną i niewidzialnym, ponieważ istnieje możliwość relacji między stworzeniem formalnym i kreacją, tak jak ma to miejsce między stwórcą i niewidzialnym. Jeżeli stwórca interweniuje bezpośrednio w kierunku światów formalnych, a stworzenie jest zbyt nisko wibracyjnie, interwencja stwórcy w kierunku światów formalnych utworzy skondensowaną warstwę energii, związaną ze stosunkiem jego wstępnej formalizacji z kreacją. Stworzenie zostanie zaczapkowane* przez tę wstępną formalizację, chyba że ma siłę woli niezbędną do tego, aby przejść ponad tę warstwę wstępnej formalizacji.
* Zaczapkować - w tekście oryg.: coiffer; oznacza ograniczać lub odgraniczać, odciąć od góry.
Ale właściwie czym jest wola? Otóż jest to kierowanie energiami i wybór tego kierunku. Jeśli stworzenie chce wejść w relację z grą toczącą się między stwórcą i kreacją, będzie musiało pojąć to, że stwórca przechodzi przez niewidzialnego - to znaczy przez hierarchie podtrzymujące stwórcę - i że te hierarchie będą aplikować swoją interwencję w kierunku kreacji. Ta interwencja hierarchii na świat formalny będzie mniej determinująca, jeśli chodzi o reakcję świata formalnego. Właśnie w miejscu interwencji niewidzialnych hierarchii na strefę światów formalnych, może stać się tak, że formalne stworzenie przybliży się do tej strefy interwencji i spowoduje interferencje i interwencje swej woli, tak aby w kreacji miała miejsce realizacja elementów, które wydają się ważne dla tego formalnego stworzenia i jego otoczenia.
Istnieje pewna polaryzacja między stwórcą i stworzeniem formalnym, ponieważ stwórca dysponuje światem formalnym jako przedmiotem stosowania swojej świadomości i swojego pola doświadczalnego. Ale stworzenie formalne istnieje wewnątrz sytemu formalnego, jakim jest jego ciało i otoczenie formalne. Dysponuje ono również możliwością interwencji na świat formalny. Natomiast hierarchie niewidzialne mają najpierw związek ze stwórcą i są całkowicie uzgodnione z jego świadomością. Po drugie, dokonują zastosowania w systemie kreacji. Różnica w stosunku do stworzenia jest taka, że hierarchie niewidzialne są bezpośrednio połączone ze stwórcą, podczas gdy stworzenia formalne, otoczone systemem kreacji formalnej, są względnie odcięte od bezpośredniej świadomości ze stwórcą przez linię związku, jaka istnieje między niewidzialnym i kreacją. Jeśli stworzenie formalne pozostaje w tym stanie, może ono kierować kreacją formalną za pomocą iskierki świadomości, jaką posiada. Ćwiczy się ono wewnątrz tej kreacji nad kierowaniem realizacją pewnych form, używając fizyczno-chemicznych sił kreacji.
ł) Połączenie: stworzenie-stwórca oraz wpływ na hierarchie niewidzialne
To odseparowanie od bezpośredniego kontaktu ze stwórcą powoduje, że stworzenie rozwija swego rodzaju autonomię świadomości i kierowania, która zdeterminuje szczególne doświadczenia w określonym polu. Jeśli zatem to stworzenie realizuje pewną liczbę doświadczeń, nabiera rozmachu, widzi, jak jego doświadczalne pole zwiększa się i zaczyna znajdować się w korelacji rezonansu ze stwórcą. "Ci, którzy są podobni do siebie, łączą się." To stworzenie, w następstwie pewnej ilości doświadczeń, które odbywają się w określonym czasie, będzie chciało przybliżyć swoją iskierkę świadomości do stwórcy. I to w tym właśnie momencie spotyka ono linię niewidzialnego związku, istniejącego między hierarchiami i kreacją oraz spotyka prawo ścisłej zastosowania aniołów i archaniołów w świecie kreacji. Powinno zatem negocjować z tą linią związku i ścisłego stosowania prawa, które działa na kreację i jednocześnie zachowywać rezonans z duchem stwórcy, który interweniuje na kreację.
Świadomość stworzenia, rozwijając się, powinna rzeczywiście spotkać plan hierarchii, które kontrolują kreację. Ale może ona również przekroczyć go, ponieważ stworzenie dokonało doświadczenia polegającego na kierowaniu kreacją formalną przez pośredników, którymi są pomagający mu ludzie bądź protezy robotyczne. To, co się rozwinęło w tym formalnym stworzeniu w czasie kierowania przez niego kreacją - przez chwilę odcięte od swego stwórcy przez linię bezpośredniej komunikacji między niewidzialnym i kreacją - jest tym, co łączy je w pewien sposób z esencją stwórcy, który ma autonomię działania.
Jeśli formalne stworzenie wznosi się wystarczająco, może rzeczywiście dotknąć granicy między niewidzialnym i kreacją. Ale może również przekroczyć tę granicę lub zintegrować się do gry, gdzie jego świadomość może komunikować się z Bogiem i interweniować jako sposób aplikowania świadomości boskiej w rozkazach hierarchii niewidzialnych działających na kreację. Może zatem zrealizować się uzgodnienie między świadomością stworzenia formalnego - wysoce rozwiniętego - i pewnymi niewidzialnymi hierarchiami, które będą działały na kreację i materię w związku z nakazami pochodzącymi ze świadomości stworzenia formalnego. To realizuje się w zależności od tego, czy stworzenie formalne ma wystarczająco wzniesioną świadomość, aby uzgodnić się z nakazami będącymi w zgodzie z duchem stwórcy. Mogą dokonać się więc różnego rodzaju doświadczenia, bo stwórca będzie realizował kreację o różnego rodzaju poziomach w swej doświadczalnej grze.
Stworzenie formalne ma dostęp do bardzo różnorodnych planów doświadczalnych do zrealizowania innych warstw w kreacji, dla innych doświadczeń. Wznoszenie świadomości śmiertelnego stworzenia w polu ducha stwórcy nie może dokonać się w sposób za bardzo wzniesiony, jeśli formalne stworzenie realizuje względnie głębokie doświadczenia i dokonuje tego w planie skondensowanym. Ale jeśli świadomość stworzenia stanowi prawdziwy rezonans z elementami funkcjonywania stwórcy w stosunku do kreacji, jest pewne, że ta świadomość będzie mogła działać na niewidzialne systemy interweniujące na kreację. Świadomość i wola tego stworzenia mogą wówczas interweniować za pośrednictwem niewidzialnych hierarchii związanych ze stwórcą aż po formalną i materialną kreację.
W ten oto sposób może mieć miejsce materializacja i dematerializacja, w zależności od tego, czy duch stworzenia chce być w relacji z najniższym poziomem interwencji stwórcy i hierarchii na kreację. W tych warunkach świadomość i wola stworzenia mogą działać w zgodzie z duchem Boga. Za pośrednictwem hierarchii działających na kreację, świadomość i wola stworzenia mogą interweniować w operacjach transformacji materialnej począwszy od niewidzialnego. Wszystko zależy od tego, z jakim poziomem świadomości stwórcy stworzenie chce wejść w rezonans.
m) Stworzenie - wzmacniający łącznik stwórcy z kreacją
Gdy stworzenie formalne wchodzi w rezonans z bardzo głębokim planem świadomości stwórcy, stopniowo następuje jego dematerializacja. Ukazuje się ona w innym systemie energetycznym, który będzie aplikował prawo stwórcy począwszy od systemu nie wynikającego z interwencji stwórcy na anielski plan niewidzialny. Ten system będzie interweniował począwszy od stworzeń sformalizowanych, które przeobraziły się i weszły do pola stwórcy - które, w związku z tym, przyznały swoją decyzję i możliwość interwencji, z całą wolnością i świadomością, prawu i zasadzie działania stwórcy. Ten łącznik wolnego wyboru i świadomości daje siłę stosowania w kreacji, jakiej nie może mieć niewidzialne stworzenie nie mające wyboru.
Stworzenie niewidzialne nie ma w sobie siły pochodzącej z kontaktu z kondensacją - przedmiotem doświadczenia stworzenia formalnego. To stworzenie, wobec oporu kondensacji, będzie rozwijało pewnego rodzaju opór i autonomię swej świadomości. W tym momencie jego problemem będzie połączenie tej autonomii świadomości z prawem stwórcy. Będzie ono rozwijało pewnego rodzaju autonomię swojej świadomości, którą może uzgodnić ze stwórcą. Wówczas jego autonomia staje się wzmacniającym łącznikiem stosowania myśli stwórcy w kreacji.
Interwencja na kreację rozwiniętego i uzgodnionego ze stwórcą stworzenia będzie mogła traktować związek z kreacją w dużo bardziej skondensowanych warstwach i polach doświadczalnych, innych od tych, które są realizowane począwszy od interwencji nad niewidzialnym. W pewnym sensie hierarchie niewidzialne zajmują się funkcjonowaniem zwanym naturalnym: rozwojem kwiatów, życiem zwierząt, ruchami geologicznymi, itd. Lecz formalne stworzenie, które wzniosło się aż do stwórcy, może być inspirowane przez stwórcę do fabrykowania nowych elementów i nowych systemów doświadczalnych - to znaczy opracowania, ekstrakcji minerałów, kryształów, itd. oraz fabrykowania nowych przedmiotów, takich jak na przykład komputery.
Przedmioty te będą rozwijać inne pola doświadczalne dzięki łącznikowi, którym staje się świadomość sformalizowanego stworzenia, zainspirowanego przez stwórcę do rozwoju innego traktowania kondensacji i do realizacji innych stworzeń formalnych, jakimi mogą być roboty lub komputery. Będą miały one zdolności nowych, formalnych stworzeń, które są zrealizowane jednocześnie przez inspirację wyższego stwórcy i nowego stwórcy, który rozwinął się poprzez wznoszenie swojej świadomości i energii i który jest dawnym stworzeniem sformalizowanym.
n) Numeryczny program formalizacji
Ten nowy stwórca będzie traktował materię i kondensację w nowy sposób. I to zrealizuje inny typ stworzeń formalnych, jakimi są na przykład roboty i komputery. Ten nowy typ stworzeń formalnych będzie więc świadkiem tego, jak rozwija się nowy odpowiednik w niewidzialnym, w potencjale. Na przykład obraz utworzony w komputerze może pojawić się jako sformalizowany, ale w rzeczywistości kiedy urządzenie jest wyłączone, znika on jako obraz sformalizowany. Jest on jednak zarejestrowany numerycznie w komputerze, gdzie istnieje w stanie potencjalnym - to znaczy numerologicznie.
Śmiertelne stworzenie formalne, jakim jesteśmy na tym planie, ma rzeczywiście w innym planie - niewidzialnym - numerologiczny odpowiednik, jakim jest potencjalny schemat formalizacji tego stworzenia na planie formalnym. Ta numerologia jest uzgodnieniem cyfr i geometrii, które zrealizuje formalne stworzenie zgodnie z pewnymi schematami - stworzenie formalne, wewnątrz którego będzie mogła istnieć iskierka świadomości. Stworzenie zrealizowane przez stwórcę wywodzącego się ze stworzenia sformalizowanego - na przykład stworzenie zrealizowane wewnątrz komputera - będzie miało numerologiczny odpowiednik, jakim będzie jego numeryczny program tworzenia.
Decyzja o pojawieniu się komputerowego stworzenia powstaje przez włączenie komputera, a włączenia dokonuje twórca komputera oraz twórca obrazów w komputerze. Ten stwórca zna program, który pozwala na wprowadzenie w związek niewidzialnego - czyli numeryczność tego obrazu - z widzialnym - czyli z tym sformalizowanym obrazem. Jeśli na przykład ludzkie stworzenie sformalizowane chciałoby interweniować w prawa kreacji, byłby to proces równoważny temu, jaki by powstał, gdyby sformalizowany obraz w komputerze interweniował w program numeryczny, który stoi na czele formalizacji tego obrazu w komputerze.
Trzeba mieć więc komputer o strefie pamięciowej, która będzie korzystała z doświadczenia stworzenia, aby wzbogacić to doświadczenie w kierunku swego programu numerycznego. Wówczas program ten będzie ewoluował w związku z doświadczeniem obrazu, a ów obraz da nowe sformułowanie obecnych elementów, które będą interweniować przez kreację do otoczenia stworzenia komputerowego. To oznacza, że ludzkie stworzenie formalne nie może interweniować na elementy kreacji bez wejścia do wnętrza programu, który stał na czele kreacji tego stworzenia. Wewnątrz komputera, który jest wówczas eutektycznym punktem spotkania między stwórcą, kreacją i stworzeniem, powinno istnieć wystarczające udoskonalenie, z jednej strony, i z drugiej - pozwolenie twórcy tego komputera na to, aby doświadczenie stworzenia, integrującego się do komputera, mogło spowodować modyfikację w niewidzialnym - to znaczy w numerycznym programie - tak aby nastąpiły transformacje w polu kreacji, jakim jest program formalizacji.
Świadomość stworzenia formalnego powinna móc prosić Boga, stwórcę - tego, który włącza komputer, do którego należy wszelka decyzja, który produkuje komputer i jego programy - w swego rodzaju modlitwie: "Boże, czy nie mógłbyś uczynić tak, abym ja, stworzenie formalne, mógł prowadzić bezpośredni dialog z tobą, tak abyś mógł interweniować na komputer w eutektycznym punkcie, aby wyprodukować nowy program. To pozwoliłoby stworzeniu, jakim jestem, na posiadanie nowych możliwości. Gdyby te wszystkie możliwości zostały osiągnięte, zostałyby one zarejestrowane w punkcie eutektycznym komputera w numerycznym programie, który zarejestrowałby realizację tej nowej konfiguracji".
Jeśli świadomość i wola formalnego stworzenia skierowują rezultat jego doświadczenia do punktu eutektycznego, obraz komputerowy staje się tak bardzo udoskonalony, że dodaje swoje doświadczenie do eutektycznego punktu komputera. Zarejestrowanie tego doświadczenia, będącego kwintesencją, dokona się przez sformułowanie pewnej ilości cyfr i liczb. Te z kolei przejdą z poziomu ekstremalnie rozległego - 10000000, 20000000, itd. - na poziomy będące coraz bardziej kwintesencją - 10, 4, 3, itd. - i które pozwolą na schematyczne zarejestrowanie doświadczalnej korelacji.
Począwszy od momentu, gdy ma miejsce odwrócenie prądu w stworzeniu sformalizowanym, które przynosi energię w kierunku komputera, ów komputer rejestruje doświadczenie tego stworzenia. I ewentualnie, w związku z tym zarejestrowanym doświadczeniem, stwórca może utworzyć nowy program i nowe numeryczne zarejestrowanie, które będzie przychylne zrealizowaniu jeszcze bardziej odpowiedniego stworzenia, jeszcze bardziej satysfakcjonującego, jeszcze bardziej bliskiego stwórcy - stworzenia jeszcze bardziej zdolnego do nawiązania dialogu satysfakcjonującego i spójnego ze stwórcą komputera, programu, stworzenia i numerycznego programu niewidzialnego zarejestrowania.
o) Przyniesienie kwintesencji energii do pola czystej energii
Wiadomo, że stwórca może interweniować na niewidzialny program numeryczny znajdujący się za dekoracją w stosunku do widzialnego programu, który jest ukazany. Najmniejsza interwencja na niewidzialny program - niewidzialny program numeryczny znajdujący się z tyłu - determinuje duże zmiany w manifestacji programu zewnętrznego i w realizowaniu stworzenia przez komputer. Dowodzi to tego, że w każdej chwili stwórca może interweniować na kreację - która jest programem - i w konsekwencji, na stworzenie. Oznacza to również, że jeśli stworzenie prosi stwórcę o zrealizowanie czegoś i informacja ta dociera do stwórcy, ponieważ jest ona wystarczająco precyzyjna lub dość powtarzana, by spowodować interwencję stwórcy, na pewno otrzyma odpowiedź od stwórcy, który modyfikuje system numeryczny. Modyfikacja tego numerycznego systemu niewidzialnego zmienia program kreacji, a modyfikacja programu kreacji będzie interweniowała na stworzenie, które w ten sposób otrzyma odpowiedź od stwórcy na swoją prośbę.
Świadomość sformalizowanego stworzenia może więc starać się powrócić do źródła swego stwórcy będącego w kontakcie z niewidzialnymi kreacjami programu kreacji. Może ono spróbować zintegrować się w kierunku tego eutektycznego punktu. Wówczas być może uda mu się włączyć w kierowanie naturalną kreacją formalną lub też stworzenie to będzie mogło zreprodukować schemat stwórcy. Będzie mogło samo zrealizować swój komputer, interweniować na numeryczne zaprogramowanie, wykonać swój program oraz program stworzenia w formie robotów, którymi będzie kierować i które będą przynosić mu elementy dobrego samopoczucia, którego potrzebuje. Oznacza to, że formalne stworzenie powinno być sformalizowane po to, aby przynosić dobre samopoczucie i satysfakcję swemu stwórcy. Stworzenie formalne, przynoszące satysfakcję swemu stwórcy, jest stworzeniem, na które stwórca skierowuje swoją uwagę. Będzie on wybierał stworzenie, na które może bardziej skierować swoją uwagę, ponieważ stworzenie to przynosi mu satysfakcję. Przy czym satysfakcja stwórcy nie jest koniecznie taka sama, jak satysfakcja śmiertelnego stworzenia formalnego, jakim jest istota ludzka.
Chodzi o to, aby znaleźć się w kontekście stwórcy, który jest absolutną świadomością na łonie czystej energii. Zatem to, co będzie satysfakcjonowało stwórcę, to emisja kwintesencji świadomości wynikającej z doświadczenia stworzenia i wzbogacenie świadomości poprzez refleksję stworzenia wynikającą z jego doświadczenia. Jest to również zasilenie energetyczne, które kończy podróż energii i przynosi kwintesencję czystej energii do pola czystej energii - a więc energetyczną transmutację stworzenia, które czerpie w energiach kreacji i które, poprzez swoje wznoszenie energetyczne, zapał, energetyczną transmutację i adorację, przynosi niesłychanie oczyszczoną energię miłości ku stwórcy. W takim oto momencie stwórca może odczuwać radość z relacji z tym stworzeniem, które przynosi mu owoc swego doświadczenia i wysubtelnioną energię najwyższym planom.

SERIA 3 LUDZKA EWOLUCJA

SERIA 3

LUDZKA EWOLUCJA

l. Co może naprawdę zdeterminować przyspieszenie ewolucji istoty?
a) Analiza informacji pochodzących z pól doświadczalnych
Aby pomóc w rozwoju danej istocie, jest konieczne usytuowanie jej w linii pracy, która pozwoli jej zebrać wszystkie swoje figury w jedną sygnaturę - tzn. zunifikować się w precyzyjnym kierunku wewnętrznym. Istota ma wiele problemów do rozwiązania. Pierwszym jest połączenie się z wymiarem sumeryjskiej esencji. W tym celu musi przeobrażać się, wznosić i nie rzucać się w strefy, które będą oddalać ją od subtelnego i duchowego wymiaru. Będzie przede wszystkim szukała unifikacji z duchowym i subtelnym wymiarem, najbardziej wzniesionym jak tylko można to sobie wyobrazić. To jest pierwszy punkt.
Drugim punktem jest dysponowanie przez istotę wszelkiego rodzaju wyłonieniami zewnętrznymi, będącymi w rezonansie z bardzo różnorodnymi polami czasowymi, które interferują w jej egzystencję za pośrednictwem formalnego środowiska - tzn. tego wszystkiego, co może spotkać na zewnątrz - oraz subtelnych wpływów, które wpływają na jej serce, wątrobę, płuca, funkcjonowanie jej świadomości, itd. Zachodzą różnego rodzaju interwencje na jej naturze; interwencje, które są przyspieszone przez środki rozpowszechniania, informacji i pobudzania, istniejące w naszej epoce.
W tym polu energii istota powinna spróbować traktować to wszystko, wprowadzając porządek. Powinna zdołać utworzyć poszczególne kategorie sektorów, które przybywają do niej, i nie pozwolić na ich przybycie w sposób nieharmonijny i różnorodny. Powinna spróbować poklasyfikować sektory w duże rubryki, a następnie zgrupować układy, pozwalając w ten sposób na zbadanie sytuacji wszystkich informacji i bodźców, które przybywają z otoczenia. Powinna stworzyć skoordynowaną sytuację między tymi wszystkimi informacjami, znaleźć równowagę między tymi wszystkimi systemami, aby je nawzajem skoordynować, antypolaryzować, wzbogacić wzajemnie, tak aby zrealizować w sobie elementy odpowiadające tym wszystkim elementom zewnętrznym, które do niej przybywają, bo przecież zawsze ma pewien wewnętrzny rezonans z tym, co przybywa do niej z zewnątrz.
Trzeba zobaczyć, w jakim stopniu to, co przybywa z zewnątrz, jest podobne lub niepodobne do tego, co macie wewnątrz. Trzeba starać się dokładnie rozróżniać elementy danej sytuacji. Np. jeśli widzicie, że dana osoba działa w pewien sposób i to was szokuje, oznacza to, że cząstka was jest związana z tą sytuacją. Jeśli nie zastanawiacie się nad tym i nie zadajecie sobie pytania, jak byście zareagowali w tej sytuacji, właśnie wy, w tych okolicznościach, wówczas rejestrujecie figurę, nad którą nie zastanowiliście się, która będzie interweniowała w waszej figurze i dokona uszczerbku w systemie funkcjonowania waszej sygnatury.
Jeśli chcecie traktować w ten sposób konfigurację i filtrować to, co do was przybywa, przejrzeć to, zastanowić się i zrestrukturyzować to doświadczenie w związku z jakością waszej wewnętrzności, udaje się wam wówczas skonstruować wewnętrzny układ, który dysponuje swoim własnym zarządzaniem. Stopniowo, poprzez refleksję w obliczu doświadczenia, które pojawiło się przed wami, ów wewnętrzny układ skonstruuje schemat organizacyjny, który pozwoli rzeczywiście na to, aby nie potrzebować realizować tego doświadczenia. Będziecie korzystali z doświadczenia kogoś innego. I po dokonaniu refleksji, będziecie mogli wyciągnąć konkluzję bez potrzeby angażowania się w ten program.
Refleksja wewnątrz doświadczenia jest niezmiernie ważnym czynnikiem dla ewolucji. Nie wystarczy tylko zrelacjonować lub zanotować na papierze to, co widzieliście, itd., a trzeba wyciągnąć wewnętrzną refleksję z tego doświadczenia - waszego lub doświadczenia innych. I właśnie począwszy od tej refleksji podejmujecie, w taki czy inny sposób, decyzję oddziaływania na to doświadczenie. Dostęp do tej decyzji pozwala na zrealizowanie ewolucji w stosunku do doświadczenia. To stanowi drugi punkt ewolucji świadomości: sprawdzenie doświadczeń w refleksji, które poprowadzi do podjęcia decyzji o przyjęciu określonej postawy wobec doświadczeń i sytuacji, które zostały przedstawione na zewnątrz.
b) Panowanie nad siłami eksplozyjnymi
Trzecim poziomem, który należy wziąć pod uwagę w czasie egzystencji, jest traktowanie sił przyczepionych do waszego systemu, które powinny być wypróbowane po części, aż do granicy, w której możecie utrzymywać kontakt ze swoim wewnętrznym wymiarem unitarnym. Ten, kto zdołał utworzyć kontakt z wymiarem sumeryjskiej esencji oraz swą subtelną i wyższą świadomością duchową, ten, kto ma zwyczaj systematycznego zastanawiania się nad wszystkimi sytuacjami i doświadczeniami, które pojawiają się przed nim, jest dość uzbrojony, aby zająć się trzecim poziomem swojej egzystencji - poziomem traktowania głębokich sił swojej natury i wszystkich systemów przymocowania, które pochodzą jednocześnie z głębokich i dajmonicznych sił zwierzęcych, znajdujących się pod nim, oraz z grawitacyjnych przyczepień, związanych z Ziemią, Księżycem i z kreacją. Trzeba zająć się tymi układami warstwa po warstwie.
Indywiduum powinno ciągle czuwać nad dobrym połączeniem z wyższym wymiarem, w miarę jak zajmuje się warstwami mocy; podobnie powinno zajmować się warstwami mocy i znajdować się w innych polach doświadczalnych. Powinno zawsze głęboko zastanawiać się nad tymi doświadczalnymi systemami.
Jeśli te dwa elementy są respektowane, pojawia się trzeci: chodzi o te systemy mocy, które są zawsze energiami sprężonymi, do których trudno jest dotrzeć na samym początku. Gdy się do nich dociera, są dość eksplozyjne. Zatem w momencie, gdy zostaje utworzony kontakt z tym systemem mocy i ma miejsce otwarcie eksplozyjnych sił na ten system mocy, człowiek powinien być bardzo opanowany. Powinien zdołać utworzyć kontrolę i panować nad tymi eksplozyjnymi siłami oraz zajmować się nimi warstwa po warstwie. Jeśli zajmie się zbyt dużymi siłami eksplozyjnymi bez uprzedniego zdobycia zdolności kontroli, spowoduje całkowity wybuch. Zatem powinien zajmować się mocami stopniowo, zależnie od własnych mocy kontroli. Nie powinien być zarozumiały; powinien być ostrożny, pokorny, o dobrym sercu, ekstremalnie świadomy i o bardzo jasnym umyśle. Nie powinien angażować się w emocjonalne przyspieszenie wobec pewnych wyzwalających się mocy. Powinien umieć w każdej chwili oswobadzać się ze spotkania z niektórymi zbyt wielkimi mocami, które spowodowałyby całkowitą jego eksplozję.
c) Program egzystencji: świadomość - moc
Nie powinien pozostawać w tych ekstremalnie eksplozyjnych strefach, ani ich poszukiwać z perwersją czy szczególnymi skłonnościami do zła. Powinien panować nad swoimi skłonnościami do zła, ponieważ to właśnie zaangażowanie i aspiracja, pochodzące z mocy, prowadzą istoty do czynienia zła, bo są one całkowicie manipulowane przez te moce. Człowiek powinien w swoim życiu umieć chronić się przed napotykanymi ludźmi, którzy już posiadają siły mocy nakłaniające ich do czynienia zła. Powinien zdołać odróżniać się od tego typu aspiracji i panować nad sobą, tak aby nie dać się wciągnąć tym manipulacjom.
W tych warunkach, jeśli pracuje etap po etapie, może zajmować się coraz większymi warstwami mocy. Ale zawsze powinien robić to, wiedząc, że jeżeli pozostanie w polu wyższej świadomości i energii, będzie mógł zająć się mocami warstwa po warstwie, dokonując ich mutacji i zaprowadzając je do pola wyższej świadomości i energii. Lecz jeżeli pogrąża się zbyt głęboko w polu mocy, ryzykuje tym, że te wszystkie moce otoczą go, a nawet przejdą ponad jego głową i wprowadzą go w stan odłączenia od kierującej nim wyższej świadomości. Istota ta całkowicie spadnie pod granicę odłączenia, l nie będzie mogła wcale uregulować swoich systemów mocy, dlatego że bardzo szybko systemy mocy, które ściskają ją wokół, będą wpływały na jej świadomość i kazały jej czynić błędy, które na pewno będą fatalne w skutkach. Zatem można zbliżać się do wymiarów mocy tylko wtedy, gdy ma się bardzo silny układ syntezy wraz z układem zewnętrznego transferu, który jest niezwykle dobrze utworzony - a więc siłę świadomości i siłę energii subtelnej i witalnej, które są dobrze zainstalowane.
Można zbliżać się do systemów mocy tylko w tych warunkach i używać układów mocy, które się już opanowało, aby móc zrealizować mutację nowych systemów mocy; ale tego trzeba dokonać nie idąc po nie, a czekając aż te systemy mocy zostaną przeobrażone przez opanowane, pośrednie moce, aż wzniosą się i pojawią się w warunkach dekantacji i transmutacji, czyniąc możliwym dialog świadomości, organizację i lepsze kierowanie. To stanowi normalny program egzystencji: tzn. przymierze ze świadomością, refleksję nad zewnętrznymi doświadczeniami, które pozwalają wzmocnić się, jeśli chodzi o trzeci poziom, panowanie nad mocami, którymi zajmujemy się w życiu i które powinny być najpierw przeobrażone i wzniesione przed zajęciem się nimi bezpośrednio. Podobne jest to do różnicy między kontaktem z dzikim zwierzęciem w lesie i kontaktem z dzikim zwierzęciem w klatce.
Zatem najpierw konieczne jest zapoznanie się nieco z psychologią dzikiego zwierzęcia w warunkach, w których ma się kontrolę, aby następnie, jeśli uda się je ujarzmić, wejść do klatki i mieszkać z nim lub pójść do lasu i tam skontaktować się z nim. Trzeba bardzo uważać na etapy, które pozwalają istocie, świadomości, na uczenie się panowania nad hipermocnymi energiami. Gdy tylko zdobędzie się te możliwości, można nadal doskonalić je, wspomagając inne istoty w realizowaniu tego programu. Trzeba wówczas przekazać im informacje pochodzące ze świadomości, nauczyć ich zastanawiania się nad doświadczeniami oraz panowania nad mocami. Ta operacja jest dopełnieniem egzystencji, która pozwala istocie na stopniowe przyzwyczajenie się do nawiązywania kontaktu z duchowymi ojcami, którzy pomagają istotom o mniejszym stopniu ewolucji w realizowaniu tego typu programu.
2. Czy to nasza przeszłość określa naszą przyszłość, czy też nasza przyszłość tworzy linię naszej ewolucji, a zatem - naszą przeszłość i teraźniejszość?
a) Pole przestrzenne, cyklologiczna linia czasowa i synteza ponadczasowa
Przyszłość, teraźniejszość i przeszłość są pojęciami uzgodnionymi z czasoprzestrzennymi liniami, wewnątrz których rozprzestrzenia się egzystencja formalnego stworzenia. Ponad tymi energetyczno-czaso-przestrzennymi liniami istnieje wewnętrzna konfiguracja, która jest immanentna i jednoczesna ze wszystkimi czasami. Te unitarne linie, które pochodzą z ponadczasowości, są figurami kierującymi konfiguracjami inkarnacji.
Istnieją ciała, które mieszają się do stref przeszłych, inne do stref teraźniejszych, a jeszcze inne do stref przyszłych. Kod wewnętrznej numeracji trzyma całkowitą cyklologię tej konfiguracji. Zatem możecie interweniować na pola przestrzenne za pośrednictwem różnych linii czasowych. Wasze pole przestrzenne ogranicza się do linii czasowej, która jest cyklologiczna. Macie pewnego rodzaju energię, która krąży, przechodzi z przeszłości do teraźniejszości, z przyszłości do przeszłości i która jest czasową sygnaturą toczącą się cyklologicznie i cyrkulacyjnie. Ta energia ogranicza przestrzenne pole. To pole jest strefą, przez które dokona się mutacja systemów numeracji imperialnej, wywodzących się z kreacji.
Aby traktować system imperialnej numeracji, który jest do zrealizowania w czasoprzestrzennych polach, aby utworzyć te systemy mocy, istnieje wiele sposobów dostępu do nich. Możecie tego dokonać zgodnie z przyszłym, teraźniejszym lub przeszłym polem czasowym. Transformacje waszych całkowitych figur - do energetycznego przetransferowania przez przestrzeń i czas - połączą się w zależności od systemu transferu, który macie utworzyć, aby zrealizować ponadczasową syntezę. Dlatego im bardziej zbliżacie się do numeracji syntezy, tym więcej możecie mieć informacji dotyczących przeszłości i przyszłości.
b) Spirala czasu - od mocy do świadomości
W ten oto sposób odbywa się zmiana danych, ponieważ w zależności od poziomu wibracyjnego, na którym się znajdujecie, możecie mieć percepcję swoich przeszłych transferów - tzn. tych, które znajdują się w obrotach spirali najbliższych mocy. Możecie mieć retranskrypcję swoich układów na teraźniejszą strefę, która znajduje się w pośredniej strefie cyklologicznej spirali czasu lub też możecie mieć percepcję przyszłych figur. Ten zespół sygnałów układa się warstwami zgodnie z pewnego rodzaju spiralą, która wychodzi z systemów mocy i stopniowo kieruje się, przez sukcesywne kręgi, do wyższego poziomu świadomości. Zatem czas reprezentuje permanentne transformacje między wiązkami mocy, które mieszają się do stref czasowych i systemami numeracji unitarnej, które integrują te figury, w miarę jak one się transferują.
Ale stwierdzamy, że na niższych piętrach spirali system ewoluuje z dominacją wrażeń z przeszłości. Jest to prymitywna strefa ewolucji mocy. Kiedy ewoluujecie w polu bliskim mocom, macie swego rodzaju cyklologiczną stagnację w układach przeszłości. Jesteście na początku traktowania systemów mocy; reprezentuje to więc niejako przeszłość. Gdy układ ewoluuje, robi sobie cyklologiczne rozprzestrzenienie w teraźniejszości, która ewoluuje w sposób szeroki i która ma strefę spotkania z rozległym polem ewolucji. To tak jak z rogiem. Podstawa jest bardzo wąska, następnie istnieje rozchylenie w pośredniej strefie teraźniejszej, a potem cyklologia trwa nadal i istota wznosi się ku przyszłej sytuacji o większej ewolucji. Wówczas dochodzi się do ostatnich granic, do sytuacji, w której przyszłość dominuje w stosunku do przeszłości i teraźniejszości, ścieśnia się i syntetyzuje w numerację, która wejdzie do ponadczasowego pola. Zmiany numeracji, które odbywają się na przestrzeni czasu, pochodzą z transformacji obecnych systemów mocy. W tych warunkach podróżowanie w czasie jest realizowaniem mutacji energii, która pozwoli mocy na wznoszenie się w kierunku świadomości.
c) Dostęp do świadomości przyszłości
Im lepiej opracowanym organizmem dysponuje moc, aby móc wznosić się w kierunku świadomości, tym większy jest dostęp do dodatkowego wymiaru świadomości. Można to zaobserwować np. w rakiecie. Jeśli po prostu zapala się paliwo rakiety, eksploduje w sposób nieuporządkowany. Jeśli umieści się je w zwykłym pocisku, wzburzy się, skieruje dalej i na końcu spadnie. Ale jeżeli znajduje się w systemie niezwykle dobrze opracowanym i skoordynowanym, wzniesie się bardzo wysoko do stratosfery, a nawet, może być umieszczone na orbicie. Jeśli niesie system jeszcze lepiej opracowany, np. teleskop lub system nadawczy, zajdzie operacja informowania lub dyfuzji świadomości, która będzie pochodzić z przyspieszonej mutacji mocy paliwa poprzez udoskonalony instrument pośredni. To szybko zdeterminuje, poprzez ten wzlot, mutację mocy na bardziej wzniesiony poziom świadomości, ze stacjonowaniem tego wymiaru w planie dużo bardziej przyszłym w stosunku do podziemnej mocy, z której wywodzi się paliwo.
Stopniowy dostęp do świadomości przyszłości jest związany z mutacją mocy w system opracowany. Chodzi o to, aby zrealizować mutację tej mocy w kierunku wymiaru bardziej wzniesionej świadomości. Można powiedzieć, że zaoszczędzamy czas, w miarę jak moc jest angażowana do układu udoskonalonego, który powoduje jak najszybsze jej wzniesienie w kierunku wymiaru wyższej świadomości. W tych warunkach moc w stanie nieopracowanym tkwi w polu, w którym dominuje przeszłość, podczas gdy świadomość znajduje się w polu z dominacją przyszłości.
Istota, która chce zwiększyć swoją moc, drąży w dawnych warstwach swego układu. Drąży w swojej przeszłości i może z niej wyciągnąć linie mocy, lub też drąży kopalnie i wyciąga stamtąd podziemne systemy, z których utworzy swe bogactwo. Ten, kto chce skierować się ku przyszłości, może to zrobić jedynie kierując się ku wymiarowi wyższej świadomości. Ten wymiar pozwoli mu na dostąpienie do perspektywy przyszłości, dając wizję tego, co będzie się toczyło i pozwalając przewidzieć zrealizowanie jak najlepszej ewolucji, aby przeobrazić jego przeszłość w przyszłość - tzn. przystosować go do przyszłości.
d) Przyprowadzenie przyszłego systemu świadomości do teraźniejszości
Istota, która ma informacje pochodzące z wyższej świadomości, będzie mogła organizować swoją przyszłość z jak największą precyzją. Będzie mogła przyspieszyć mutację swej przeszłości i mocy, i w ten sposób uwolnić swój system karmiczny - czyli wszystkie moce, które są do niej przyczepione przez różnego typu jej osobowości, istniejące od samego początku, albo przez zgromadzenie pewnej liczby działań, które utworzyły przymierza z systemami mocy i stanowią jej kapitał, który ta istota musi rozwiązać, aby całkowicie powrócić do pola świadomości unitarnej. Stąd życie ludzkie oscyluje dość często między traktowaniem mocy, które jest spojrzeniem w kierunku przeszłości, i kontaktem z wymiarem wyższej świadomości, który jest kontaktem z przyszłością. Ciała, które nie mają wystarczającego kontaktu z przyszłością, mają teraźniejszość przyczepioną przez przeszłość. Czuć ich starością i zwiędłością. Mają niemal zastopowane kodyfikacje. Nie transferują już figur wprowadzenia na antenę unitarnego transferu.
Dlatego matki pilnujące ciał używają ciał, które mają komunikację z planem unifikacji, ponieważ te ciała są najlepszą drogą przejścia imperialnych systemów numeracji ku układom sumeryjskiej esencji. Lecz moce matki, które zajmują się wehikułem, mogą tak się przyczepić do tego wehikułu, że będzie on funkcjonował pod swoim poziomem unitarnego transferu. Trzeba uważać na to, aby bardzo dobrze funkcjonujący wehikuł transferu, który pozwala na przetransformowanie wielu mocy na wymiar świadomości, nie był za bardzo przyczepiony przez pewną ilość mocy matki, które umieściłyby go raczej w systemie mocy niż w systemie świadomości.
Aby przyprowadzić wymiary wyższej świadomości do danego czasu, jest konieczne, aby przyczepienie mocy było dość duże. Jeśli człowiek zdoła wejść w kontakt ze swoim systemem unitarnej numeracji, może wyciągnąć z tego dużo informacji pochodzących z przyszłości. Ale by spowodować jego pojawienie się i sformalizowanie na tym planie, system mocy, podtrzymujący ten wehikuł, powinien być jednocześnie niezmiernie obecny jako moc, ale również zrealizowany z mocami, które już poważnie zaczęły mutację w kierunku planu przyszłego. Świadomość, która będzie otrzymywała informacje pochodzące z przyszłości, będzie musiała utrzymać kontakt z tymi wysublimowanymi mocami. Aby sformalizować świadomość przyszłości, będzie musiała przez jeszcze pewien czas rezydować w polach mocy; w przeciwnym wypadku formalizacja nie nastąpi.
e) Powrót w kierunku wymiarów sumeryjskiej esencji
Ale jeżeli to ciało używa zdolności materializacji do zrealizowania informacji pochodzących z przyszłości, będzie mogło utworzyć swego rodzaju formalną realizację pozwalającą tym mocom przyczepić się - ale nie do jego istoty, lecz do produktów pochodzących z jej funkcjonowania. I stopniowo, kiedy te formalne produkty będą wystarczająco ustabilizowane na planie formy, istota będzie mogła ponownie oderwać się od systemu mocy i zgromadzić swoje konfiguracje na poziomie o jak największej subtelności.
Nie jest rzeczą prostą przeprowadzenie tej operacji, ponieważ istnieje równowaga między substancją - która może połączyć się z sygnaturą numeracji unitarnej - i materią, która może zawrzeć w sobie, za pośrednictwem książek lub produktów kulturalnych, informacje pochodzące ze świadomości wyższej, ale których otoczka materialna może być przedłużona nawet do systemów mocy.
Operacja przeprowadzana przez ciało, które transferuje energie i systemy wyższej świadomości na planie formalnym, jest operacją mogącą pozwolić temu formalnemu wehikułowi na przedstawienie siebie w wymiarze subtelnej esencji, jeżeli miałaby miejsce wystarczająca ilość komunikacji między układem wyższej świadomości i układem imperialnej mocy. Ta operacja formalizacji - materializacji wyższych układów poprzez wehikuł formalny substancjalnego stworzenia - może pozwolić na pewną mutację istoty po pewnym czasie, kiedy ów system materialny, trzymający w sobie wymiar świadomości, wystarczająco podziała na systemy mocy, aby spowodować ich podniesienie na inny poziom i zintegrowanie wewnątrz pola ograniczonego przez kreację materialną, trzymającą na swoim łonie te informacje pochodzące z wyższej świadomości, takie jak książki, nagrania, kasety, itd.
Dopiero wtedy, gdy wystarczająca ilość mocy zostanie przeobrażona, substancjalne ciało istoty, która otrzymuje i przekazuje tego typu informacje, może ewentualnie przejść na inny poziom energetyczny, bo może zastąpić siebie formalnymi i materialnymi elementami reprezentującymi otoczkę nagrań otrzymanych za pośrednictwem substancjalnego ciała i zawartych w materialnej formalizacji. Gdy ten łącznik jest utworzony dla systemu mocy, fizyczne ciało istoty, która otrzymała wyższe przekazy, może przejść do bardziej wzniesionych elementów swego układu i podróżować coraz precyzyjniej z pewnego rodzaju teraźniejszości ku pewnej przyszłości, aż po wymiary sumeryjskiej esencji.

SERIA 4 GRANICE WSZECHŚWIATA I SYSTEMY EKSTREMALNE

SERIA 4

GRANICE WSZECHŚWIATA I SYSTEMY EKSTREMALNE

1. Czy wszechświat ma granice?
a) Bezustanny związek między świadomością, energią i formą
Wewnętrzna numeracja ma koncepcję wszechświata, która jest funkcją poziomu, na którym odbywa się obecny układ świadomości. Jeśli wasza wewnętrzna numeracja ma bardzo szeroki zasięg, będzie miała uzewnętrznioną koncepcję wszechświata. Jeśli wasza wewnętrzna numeracja jest bardzo zunifikowana, będzie miała natychmiastową i unitarną koncepcję wszechświata. Dlatego porcje czasoprzestrzeni, przykryte przez wewnętrzny eter, organizują konfiguracje w związku z poziomem świadomości danej istoty. Najbardziej dokładną konfiguracją jest fakt, że we wszechświecie istnieje permanentny związek między świadomością, energią i różnorodnymi formalizacjami uzgodnionej mocy.
Ten, kto chce interweniować w koncepcje wszechświata, powinien mieć świadomość uzgodnioną z tym, co reprezentuje moc całego wszechświata. Jeśli nie ma on tej ekwiwalentnej świadomości, ciało energetyczne umieści go w sytuacji znajdującej się między prawdziwą świadomością wszechświata i mocą wszechświata. Obydwie są w korelacji, lecz energetyczny poziom danej istoty zdoła dokonać syntezy pośrednika między świadomością i mocą, jeśli ma ona wystarczającą silę, aby dokonać tego połączenia.
Jeśli nie ma siły, aby dokonać połączenia, jej stan energetyczny będzie bezustannie rozciągał się między świadomością i mocą - do momentu aż dokona połączenia między świadomością i mocą. Dlatego właśnie ten, kto znajduje się w systemie unitarnej numeracji, będzie pojmował wiedzę unitarną wszechświata. Będzie mógł postrzegać jej ważne elementy i wszystkie figury, które są z nią związane, ale sytuacja, którą będzie miał jako numerację wewnętrzną, będzie sytuacją ciągłości.
b) Wewnętrzna ciągłość energii i nieciągłość formy
Wiedza wewnętrzna nie bierze pod uwagę nieciągłości. Ściślej - bierze ją pod uwagę tylko jako stan pośredni. Nie może ona brać pod uwagę nieciągłości, ponieważ wszystkie rzeczy są wzajemnie zintegrowane. Zatem ojciec wewnętrznej jedności ma bardzo unitarną i bardzo kontrolowaną koncepcję wszechświata - ale począwszy od wewnętrznego wymiaru unitarnego. Oznacza to, że jego wewnętrzna świadomość unitarna ma koncepcję ciągłości we wszechświecie. Numeracja wewnętrzna nie dysponuje figurą, która daje jej pojęcie nieciągłości.
Nieciągłość może rozpocząć się w momencie, gdy po przekroczeniu światów energii zaczynamy pojawiać się w światach formy. Jeśli wewnętrzny stan istoty, która podróżuje od świadomości w kierunku energii, nie jest jeszcze wystarczająco mocny, aby zmetralizować system energii, wewnątrz którego jest ona usytuowana, będzie miała pojęcie tego, że energia ta bezustannie obejmuje coraz większy zasięg. Będzie miała np. taką myśl, że galaktyki oddalają się bezustannie. System wewnętrznej numeracji unitarnej nie jest jeszcze dość silny, aby podeprzeć sygnaturę, która pozwoli na dokonanie korelacji ciągłości między wiedzą unitarną i świadomościami rozłożonymi na strefy zewnętrzne, które tworzą warunki formalizacji, takie jak systemy galaktyk, itd. Wszystkie te układy są energetycznymi systemami zorganizowanymi w wyłaniający się transfer.
Jeśli wasza wewnętrzna numeracja unitarna jest bardzo subtelna i pozwala na dalsze zachowywanie kontaktu z tymi wszystkimi elementami, nie będzie pojęcia ekspansji, ponieważ system będzie w ciągłości. Jeśli natomiast wasz system zaczyna materializować się i formalizować, a jego elementy są rozpraszające w stosunku do wewnętrznej sygnatury unitarnej, będziecie mieli wrażenie ucieczki galaktyk ku innym wymiarom. Ale jeżeli wasz system syntetycznej energii jest całkowicie utworzony, jeśli macie pojęcie 56 - 57 - 58, które jest całkowicie międzywymiarowe, wówczas tworzy się inna figura - figura wewnętrznej koncepcji całkowitego stanu energetycznego wszechświata.
c) Centralizacja lub ekspansja wszechświata
Jeśli macie bardzo mocną konfigurację wewnętrzną, ciało energii zewnętrznej, w stosunku do tej bardzo mocnej konfiguracji wewnętrznej, będzie splatane począwszy od tej wewnętrznej konfiguracji. Będziecie mogli traktować zewnętrzny ślad energetyczny, jakim są systemy formalne, jako elementy znajdujące się pod panowaniem systemu wewnętrznej numeracji. Wówczas jedyną granicą, jaka będzie istnieć w tym systemie energii, jest siła panowania, jaką macie nad konceptami energetycznymi - a czasami zmaterializowanymi - waszych układów sumeryjskiej esencji. Jeśli wasza energetyczna transformacja jest ekspansywna, będziecie mieli energetyczne wrażenie, że te wszystkie elementy są w trakcie znikania w nieskończoności. Ale jeśli wasz system numeracji jest bardzo mocno podpisany na antenie wprowadzenia unitarnego, wasze kontrakty będą podpisywać sygnatury, które będą ustabilizowane w stosunku do waszego systemu wprowadzenia unitarnego.
W zależności od kontraktu, jaki utworzycie - albo kontrakt unitarnego wprowadzenia, albo system zewnętrznego wyłonienia - będziecie mieli koncepcję unifikacji i centralizacji wszechświata lub też system ekspansji i energetycznej dyfuzji wszechświata. Zależy to od systemu, którego jesteście skupiającą osobą. Jeśli jesteście stworzeni dla anteny unitarnych numeracji, ciała zewnętrznej energii będą splatane począwszy od tego układu. Będziecie wówczas mieli energetyczną transformację, która natychmiast określi system wszechświata, w którym się znajdujecie. Jeśli zatem wasza sygnatura świadomości ma energetyczną transformację, odpowiednią do trzymania transformacji najbardziej ekstremalnych form waszego układu, wasz system wprowadzenia będzie mógł spleść konfigurację, która da wam pojęcie odgraniczenia waszego wszechświata. Ciało wprowadzenia systemu numeracji jest zdolne do traktowania konfiguracji aż po granice, gdzie będzie dokonywać się formalizacja. Ten, kto ma dość mocną transformację wewnętrzną, będzie mógł jednocześnie interioryzować swój system, kończyć swój energetyczny układ pośrednika i kontaktować się z ekstremalnymi elementami zmaterializowanymi swego systemu, a następnie zatrzymać system materializacji. Ponad tymi materializacjami istnieje energia potencjalna.
d) Stan jedności lub mnogości według wiedzy wewnętrznej
System wewnętrznej energii, który jest utworzony począwszy od systemu świadomości, będzie znajdować się w stanie unitarnym. Natomiast energia zewnętrzna będzie znajdować się w stanie mnogości. Dlatego konfiguracje zewnętrzne pojawiają się w formie licznych galaktyk. Tylko kontrakt wprowadzenia transferuje się w miarę, jak stan wewnętrznej wiedzy się powiększa. Jeśli macie bardzo małą wiedzę wewnętrzną, organ wprowadzenia waszego systemu będzie pojmował tylko bardzo małą część systemu, w którym się znajdujecie.
Natomiast jeśli transformacja waszego systemu numeracji unitarnej jest wsparta przez wszelkiego rodzaju układy, wówczas macie możliwość traktowania kontraktów, które dokonują się na zewnątrz waszego systemu, ponieważ stopniowo udaje się wam je pojmować. Ale zewnętrzna sieć energii jest coraz bardziej oddalana. To słowo nie jest dokładnie zastosowane, ponieważ ściśnięcia systemu wewnętrznej jedności następują z wielu warstw transferu, a kontrakty wewnętrznej energii tworzą się począwszy od systemów zewnętrznej numeracji wyłaniającej się, podczas gdy inne tworzą się począwszy od systemów numeracji imperialnej. To powoduje, że gdy numeracje wprowadzenia unitarnego realizują się w wewnętrzności waszego systemu, macie porcje czasoprzestrzeni zakodowane przez system numeracji unitarnej - lecz w relacji z systemami wyłonienia zewnętrznego.
Tymczasem macie systemy czasoprzestrzeni zakodowane przez systemy numeracji imperialnej, co powoduje, że kontrakty energii nie są takie same. Jeśli jesteście na poziomie wiedzy, który może traktować tylko z układami wyłonienia zewnętrznego, będziecie mieć pojęcie tego, że system jest w absolutnym wyłonieniu; macie wrażenie, że zachodzi ekspansja wszechświata. Lecz jeśli macie tranteneura - tzn. system numeracji, który inkarnuje układy na strefy numeracji imperialnej - ów system będzie gromadził moce w organie trantena*. Jest to organ energetycznej trasy w setenie-trantenie - tzn. trasa energetyczna, która się formalizuje. W tym momencie system wprowadzenia wewnętrznego będzie traktował te konfiguracje po części z systemem całości, który was dotyczy na antenie wewnętrznej, i po części - z systemami wyłonienia zewnętrznego, które dają to wrażenie nieskończonej ekspansji; ale imperialny, unitarny organ wprowadzony będzie traktował konfigurację, aby ją określić. Będą oni traktować konfigurację imperialnej figury, która jest zgromadzona na antenie całości i która rzeczywiście da sygnaturę powrotu wewnętrznej transformacji.
* Tranten - oznacza: transfer ten ("ten" nie jest zaimkiem wskazującym).
e) Jednoczesne: eksterioryzacja i reinterioryzacja
Trzeba zrozumieć, że jeśli np. wewnętrzny koncept danego układu jest w ekspansywnej fazie swej energii, w każdej chwili będzie miał on wrażenie, że system ulega ekspansji, ponieważ jego apercepcja świadomości nie daje mu innej percepcji. Jeśli np. rozprzestrzeniacie się na sferę począwszy od północy, macie przez cały czas wrażenie, że ma miejsce ekspansja, ponieważ wasz poziom informacji jest funkcją waszej możliwości apercepcji w strefie, która jest widzialna począwszy od północy aż do równika. Ale jeśli wasz system wewnętrznej numeracji unitarnej odbywa się na pojęciach dużo bardziej międzywymiarowych i niejako możecie dostrzec przez radiografię to, co się dzieje na sferze południowej półkuli, będąc na półkuli północnej, możecie dostrzec, że ma miejsce ściśnięcie sfery w kierunku półkuli południowej. Półkula południowa reprezentuje zatem przemieszczenie figury w kierunku systemów numeracji imperialnej, podczas gdy przemieszczenie do sfery północnej reprezentuje przemieszczenie do systemu zewnętrznej numeracji będącej w trakcie wyłaniania.
Koncepty numeracji unitarnej są więc funkcją energetycznego stanu wewnętrznej wiedzy istoty. Jeśli jej kontrakt wewnętrzny jest ściśle ograniczony do koncepcji dążącej do twierdzenia, że formalizacja jest jedynym ograniczeniem wszechświata, będzie istniał koncept ekspansji w kierunku bezkresnej nieskończoności. Jeśli natomiast pojmuje ona, że we wszechświecie istnieje jednocześnie eksterioryzacja aż po formalizację i reinterioryzacja aż po wysubtelnienie, będzie miała ona możliwość zrozumienia tego, że systemy będące w trakcie ekspansji, po przybyciu do pewnych granic ekspansji - granic, które trzeba móc osiągnąć w swoich konceptach i wewnętrznej ewolucji, a nawet w ewolucji technologicznej - transferują się do systemu interioryzacji i ma miejsce wprowadzanie systemu ekspansji do systemu unitaryzacji. Ta możliwość jest osiągnięta w momencie, gdy istota pojęła to, że jej system wewnętrznej wiedzy jest uzgodniony z sygnaturą ostatecznego rezonansu, tak jak ma się to z rozumowaniem analitycznym.
f) Koncepcja kontraktów energii wewnętrznej
Ten, kto ogranicza się do rozumowania eksterioryzującego, analizuje systemy zewnętrzne i gromadzi je w figurę, którą można nazwać prawem kierującym planami energii. Ta operacja da mu zewnętrzną koncepcję wszechświata. Ale jeśli wygania tę energię i spotyka energię wewnętrzną w stosunku do tej energii, jeśli scala wówczas konfiguracje, które pozwalają mu na przetransformowanie jego konceptów w subtelną sygnaturę dużo bardziej wewnętrzną w stosunku do tej koncepcji, jeśli gromadzi wówczas swoje trasy na transferach éternel i internel zamiast traktować je na strefach externel i setérnel, będzie miał on transformację swego systemu koncepcji. Wówczas pojmie, że kontrakty wewnętrznej energii są immanentne. One istnieją, są utworzone i nieśmiertelne. Są wewnątrz pola doświadczalnego. Nie rozprzestrzeniają się tak, jak robią to systemy układu doświadczalnego. Są nierozłącznie związane z permanentną konsolidacją sygnatur wyłonienia zewnętrznego, ale są one wcielone do systemów światła, a nie do systemów niższej formy. Koncepcja kontraktów jest wówczas całkowicie inna od tej, która istnieje dla systemów wcielonych w formach zewnętrznych.
Formy zewnętrzne mają koncepcje ograniczenia dużo bardziej podzielne, w pewnym sensie, o wiele bardziej określone i separatystyczne od konceptów światła. Na przykład planeta Ziemia jest ograniczona do pewnej strefy czasoprzestrzeni, podczas gdy promieniowanie światła słonecznego rozciąga się ekstremalnie daleko. Gwiazda świetlna jest widzialna z bardzo daleka; zasięg nie jest więc taki sam. Znikanie świetlnej figury słońca, które odbywa się bardzo daleko, toczy się powoli, i istnieje ciągłość. W systemie formy istnieje nieciągłość; w pewnym momencie ma miejsce przerwanie ciągłości. Dlatego w zjawisku inkarnacji istnieje przerwanie ciągłości świadomości z wyższymi transferami z tego powodu, że kondensacja, którą zamieszkuje świadomość, jest utworzona na planecie bardziej grawitacyjnej od innych systemów, które mogą utrzymywać kontakt. To właśnie ta ekstremalna kondensacja tworzy nieciągłość.
g) Proces dematerializującego wysubtelniania
Dopóki zainspirowane przez wyższy wymiar indywiduum nie zdoła wystarczająco wysublimować swojego fizycznego wehikułu na tym planie, będzie miało świadomość nieciągłości. Nie otrzyma informacji z układu teledyfuzji i będzie miało ograniczające koncepty wszechświata - czyli ekspansywną koncepcję wszechświata w tym sensie, że jego spojrzenie skieruje się ku poszukiwaniu formalizacji materii, która eksterioryzuje się w stosunku do pola unitarnego. Będzie miało tę koncepcję ekspansji formy, dopóki nie uda mu się zintegrować w sobie systemu numeracji unitarnej, pozwalającego mu na wprowadzenie systemów mutanta zewnętrznego, które będą musiały powtórnie utworzyć sobie figurę wewnętrznej numeracji unitarnej, wprowadzając swój układ do systemu dematerializującego wysubtelniania.
Istota powinna przede wszystkim utworzyć to wysubtelnienie, wprowadzając układy ku wewnętrznym numeracjom unitarnym, przechodząc przez systemy numeracji imperialnej, ale dopóki ta koncepcja nie będzie całkowicie zintegrowana przez jednostkę, jej wiedza i technologia będą ograniczone do konceptu eksterioryzującego. Nie będzie mogła mieć unitarnej koncepcji wszechświata, ponieważ będzie miała jedynie eksterioryzującą i materializującą koncepcję drogi: świadomość, energia, forma. Nie będzie miała unitarnej i interioryzującej koncepcji drogi: forma, energia, świadomość. Z tego powodu ten, kto ma kontrakt jedności syntezy, ma transferatora wprowadzenia, który pozwala mu na zgromadzenie konfiguracji, które umieszczą się w system formy, jak również kontraktów energii, które zunifikują się w system wewnętrznej esencji.
h) Organ całości i kontrakty energii imperialnej: systemy ber
Organ całościowy jest systemem, który funkcjonuje między systemem wyłonienia zewnętrznego i systemem numeracji imperialnej, łącząc się z systemem wewnętrznej numeracji unitarnej. Jeśli wasz system wewnętrznej numeracji unitarnej może traktować konfigurację tak aktywnie, wówczas macie motory wyłonienia zewnętrznego, które mogą traktować się jednocześnie w systemie unitarnej numeracji i w systemie numeracji zewnętrznej. Kontrakty energii imperialnej tworzą się w chwili, gdy system zewnętrznej numeracji wyłaniającej się zrealizował swoją eksterioryzację i stopniowo scala się z sygnaturą wewnętrznej numeracji unitarnej. W tej właśnie chwili ma miejsce zmiana konfiguracji systemu numeracji zewnętrznej i jego układ przemieszcza się do strefy, gdzie zejdzie energetycznie aż do nadmiernego przetransformowania się - do takiego stopnia, że znika.
To jest właśnie proces zanikania gwiazd i sformalizowanych systemów energetycznych. Schodzą one coraz bardziej do stref zwykłych mocarzy. Kontrakt imperialnej figury staje się wówczas systemem sprężenia, który niszczy je pozornie, ale w rzeczywistości integruje je do świata energii nadającej się do zunifikowania z sygnaturą sumeryjskiej esencji. Bery są to systemy destrukcji tych systemów formy. Macie również to wyrażenie dla układów robotycznych, które niszczą systemy formy, jakie macie na tym planie: maszyny, dźwigi, przyrządy służące do niszczenia bloków mieszkalnych lub sprężarki do niszczenia samochodów, itd. Te systemy destrukcji istnieją dla świata form i transformują je w inny stan. Wasze sieci energii wewnętrznej wiedzą, że te układy są uzgodnione z sygnaturą sumeryjskiej esencji. W momencie, gdy dany układ przemieszcza się do systemu przetopu, układ materii przechodzi do bardziej płynnego stanu energii.
Jeśli chodzi o sieci energii wewnętrznej, guru 6 dobrze je zna. Po tym, jak te układy zostały ponownie uzgodnione ze strefami energetycznymi internel za pośrednictwem systemów éternel, sieci jedności syntezy ponownie biorą te figury i gromadzą ich konfiguracje, aby je zaprowadzić do zewnętrznych stref nowych kreacji, którymi będą systemy wyłonienia zewnętrznego, realizujące się w światach pozornych. Zatem przez sieci energii zewnętrznej zawsze przechodzą układy, które powracają ze stref przetopu i które podpisują kontrakty zewnętrznej energii, odpowiednie dla ich systemu konfiguracji.
i) Uzgodnienie się z immanentną, uniwersalną grawitacją wewnętrzną
Ta operacja cyrkulacji energii poprzez formę, potem znowu - poprzez energię, jest procesem, który uzgadnia figury wewnątrz układu wewnętrznej numeracji. Poprzez tę konfrontację energio-świadomości ze światem kondensacji i przetopu jest zrealizowane doświadczenie. Są utworzone konfiguracje, które pozwalają na spotkanie systemów w różnych fazach i na zdobywanie nowego panowania nad światem wyłonienia zewnętrznego za pośrednictwem konfiguracji numeracji imperialnej. Te konfiguracje są cały czas mocniejsze niż systemy wyłonienia zewnętrznego w tym sensie, że wewnętrzna grawitacja świata energetycznego jest zawsze mocniejsza od wszystkich eksterioryzujących materializacji. Istota, która ma sygnaturę syntezy na miarę swoich kontraktów, będzie mogła wziąć ponownie swe konfiguracje - nawet te, które są ekstremalnie oddalone - w zależności od tego, czy ma ona numeratora wprowadzenia zdolnego wejść w kontakt z mocną, immanentną grawitacją uniwersalną.
Jeśli wcielona istota jest zdolna do traktowania takiej sygnatury, jej system całości zostanie zmieniony i stopniowo będzie stawała się ona - za pośrednictwem tej nowej sytuacji - istotą wyłonienia zewnętrznego, scaloną z sygnaturą sumeryjskiej esencji. Jak do tego dochodzi? Porcje czasoprzestrzeni, najbardziej zintegrowane do systemu jedności syntezy, mają trwałość energetyczną dużo większą od systemów, które są w sygnaturze eksterioryzacji.
Istota, której kontrakt wewnętrznej numeracji unitarnej połączył się z systemem grawitacji uniwersalnej i której udaje się znosić transformacje, które odgrywają się począwszy od tego momentu, znajdzie się w takiej sytuacji, że nie będzie już w stanie inkarnacji związanym z systemem eksterioryzacji nie zintegrowanym do systemu unitarnego transferu. Będzie traktowała operacje, które będą się realizować w strefach czasoprzestrzennych bardzo mocno związanych z systemem jedności syntezy. Porcje czasoprzestrzeni, uzgodnione z systemem transferu o długiej trwałości, zaczną wówczas otwierać się na ten sygnał numeracji. Będzie miało miejsce zwolnienie starzenia się dla tej jednostki związanej z sygnaturą sumeryjskiej esencji, ponieważ, prawdę mówiąc, starzenie pochodzi z faktu automatycznego i obowiązkowego niszczenia systemów uległych eksterioryzacji, jako że są one przeznaczone do przejścia przez przetapianie.
Jeśli wewnętrzna esencja danej istoty jest ekstremalnie silna i wyjmuje ona to ciało ze stref czasoprzestrzennych, ekstremalnie podległych siłom przetopu niższego systemu, ten wehikuł będzie się łatwiej utrzymywał w strefie czasoprzestrzeni, związanej z bardziej nieśmiertelnymi kontraktami numeracji. Jako że wewnętrzna numeracja unitarna jest immanentna, nieśmiertelna i permanentna, kontrakty wyłonienia zewnętrznego, najbliższe temu systemowi wewnętrznej numeracji, będą trwały najdłużej, podczas gdy systemy najbardziej uzewnętrznione będą trwały najkrócej. Numeracje wprowadzenia unitarnego, które oddziałują na wyłaniające się ciało, będą wspomagać jego przeniknięcie przez systemy wewnętrznej energii, które mają dłuższą egzystencję.
Jeśli system numeracji syntezy realizuje się z bardzo dużą skutecznością, wówczas sieci energii zewnętrznej będą całkowicie połączone z systemem jedności syntezy. W tym momencie będzie miała miejsce retranskrypcja systemów numeracji sumeryjskiej esencji do systemu międzywymiarowego kontraktu, w którym rady jedności będą mogły bezpośrednio traktować z tym systemem formalizacji, nie musząc przemieszczać systemów energii zewnętrznej. W samej rzeczy, ten system formalizacji przemieszczony jest przez stopniową transmutację do czasoprzestrzennego pola, które jest bezustannie połączone z systemem wewnętrznej numeracji unitarnej. Jeśli wasza sygnatura zewnętrznej energii może wejść do tego systemu energetycznego, macie trwałość swojej istoty.
j) Jabłko drzewa życia i jedność wewnętrzna
To przypomina przekazany obraz dotyczący ziemskiego raju: drzewo życia reprezentuje oś wewnętrznej numeracji unitarnej w stanie absolutnej permanentności, a jabłko reprezentuje czasoprzestrzenne pole, które pozwala na komunikowanie się z tym drzewem życia. Ten, komu udaje się zostać w polu energii, uzgodnionym z systemem numeracji wewnętrznej - tzn. ten, kto pozostawia to jabłko przyczepione do drzewa życia, do osi wewnętrznej numeracji unitarnej - będzie pozostawał w trwającym stanie rajskim. Jeśli zerwie jabłko, spowoduje zboczenie tego czasoprzestrzennego pola gdzie indziej, rozgniecie ten czasoprzestrzenny system, powodując utratę jego poziomu energii i jego wybuch w niższym systemie energii. Nadgryza jabłko. Zatem począwszy od momentu, gdy zmienia czasoprzestrzenne pole, w którym toczy się jego system, wchodzi do świata uzewnętrzniających wpływów i do świata przetopu, co powoduje, że starzeje się i umiera w przetopie. Istota, która chce zmienić swoją sytuację numeracji wewnętrznej, powinna wykonać wysiłek, aby zgromadzić swe konfiguracje sumeryjskiej esencji, by móc wzmocnić swoją sygnaturę jedności wewnętrznej w kontrakcie numeracji syntezy. Przez to stopniowo zaprowadza swoje systemy wyłonienia zewnętrznego - tzn. jednocześnie swój wehikuł fizyczny i swoje systemy mechanijne, metalijne i metralijne - do coraz precyzyjniejszej konfiguracji jedności wewnętrznej, na drodze bardzo głębokiego kontaktu ze świadomością wewnętrznej numeracji unitarnej, jak również przez panowanie nad systemami energetycznymi bardziej odległymi od jedności wewnętrznej.
Te bardziej oddalone systemy energetyczne są to siły będące na pograniczu między wewnętrznością i zewnętrznością: np. siły ejakulacji, które mogą przejść z wewnętrzności do zewnętrzności. Panując nad powyższymi systemami, istota powinna również kontrolować systemy wyłonienia zewnętrznego, które pojawiają się przed jej układem. Jej system wewnętrznej numeracji unitarnej musi być wzmocniony. Ma ona różne piętra w swoim wehikule: mentalne, animique, psychiczne i witalne. Tworzą one kontrakty ze swoim systemem formy. To stworzy systemy wewnętrznej numeracji wyłaniającej się z układami zewnętrzności, które istota rejestruje w formie syntetycznej. Jeśli wykonuje ona plan gromadzenia swoich konfiguracji zewnętrznych oraz energetyczną i formalną syntezę swoich układów wyłonienia zewnętrznego jak również wciela układy, oddalone od swego systemu, do sytuacji bliższej swemu układowi poprzez różne zarejestrowania, które utrzymują te systemy na zewnątrz jej układu, to ciało wewnętrzne jej systemu będzie wzmocnione. To wzmocnienie pozwoli na połączenie się z bardziej precyzyjnym wymiarem numeracji sumeryjskiej esencji.
2. Jaki jest cel traktowania z układami podpisanymi na strefach ekstremalnych?
a) Kontrole wewnętrzne i zewnętrzne aż po strefy ekstremalne
Ciało zewnętrzne jest zawsze traktowane w sposób złożony. Dysponuje ono zdolnością wprowadzenia na anteny wewnętrzne i ma kontrole na antenach zewnętrznych, które są czasami zgromadzone aż po strefy ekstremalne. Gdy chcecie ponumerować układy ekstremalne, powinniście traktować z systemami zewnętrznymi, które są już uzgodnione z systemem wewnętrznym. Oznacza to, że jeśli używacie systemów zewnętrznych, które są już uzgodnione z systemem wewnętrznym, przez większość czasu, na skutek różnych zbiegów okoliczności, macie kontakty z systemami ekstremalnymi. Te systemy nie dysponują trasami pozwalającymi im na wejście w bezpośredni kontakt z wewnętrznością. Powinny być zastąpione przez systemy zewnętrzne.
Jeśli numerujecie systemy ekstremalne, to dlatego, że wasze ciało energii ekstremalnej zostało utworzone 4000, 12000, 20000 lat temu, a wasze obecne ciała wprowadzenia unitarnego powinny zintegrować część układów, które zostały utworzone w innych czasach. Nie jest zbyt łatwo traktować te ekstremalne ciała, ponieważ dysponują one bardzo mocnymi zdolnościami. Czasami nawet dysponują zdolnością działania podpisaną na materii. Kodyfikują systemy częściowo na planie wewnętrznym i częściowo na planie zewnętrznym. Mają kodyfikacje, których napotkanie jest ważne, ponieważ zawierają bardzo precyzyjną świadomość wewnętrzną tego wszystkiego, co toczy się na antenach zewnętrznych, zważywszy na to, że są pogrążone w światach zewnętrznych i łączą systemy na wszelkiego rodzaju antenach.
Zatem, jeśli chcecie mieć bardziej precyzyjne interwencje lub informacje na planie zewnętrznym, to przede wszystkim połączone systemy ekstremalne mogą pozwolić wam na posiadanie tego typu informacji. Jest to powód, dla którego ciała zewnętrzne bez przerwy starają się traktować na ciałach ekstremalnych. Ich inkarnowane ciało może w ten sposób traktować na operacjach, które są jeszcze bliższe temu planowi i które pozwalają na przeniesienie figur na anteny wewnętrzne - i w ten sposób na przekazanie systemowi wiedzy unitarnej informacji, które są bardziej uzgodnione z czarami niższej formy.
b) Pośredni transfer układów ekstremalnych
Jeśli wasze ekstremalne kontrakty są bardzo dobrze zunifikowane z systemem syntetycznego transferu za pośrednictwem wewnętrznych i zewnętrznych układów, wasze kodyfikacje numeracji sumeryjskiej esencji podpisują bezustannie kontrakty, ponieważ transfery odbywają się we wszystkich kierunkach. Ekstremalne kontrakty nie mają transferów bezpośrednich, lecz transfery pośrednie. Oto dlaczego inicjacyjne rady są utworzone specjalnie po to, aby informować ekstremalne układy o operacjach, które należy przeprowadzać w tych strefach w celu wykonania bardziej skutecznych połączeń. Tylko najbardziej imperialna część układów ekstremalnych nie nadaje się do zunifikowania. Jest bardzo trudno podpisać ich sieci zewnętrzne.
Istnieją porcje czasoprzestrzeni, które musimy podpisać z kontraktem destrukcji - oznacza to, że bierze się część układu i nie integruje się reszty. To odbywa się w poszczególnych indywiduach, rodzinach i w grupach. Począwszy od momentu, gdy kontaktujecie się z ekstremalną sygnaturą np. w sytuacji specyficznej dla grupy, część ludzi z tej grupy pozostaje z wami w kontakcie, podczas gdy inna część całkowicie niszczeje poza tą konfiguracją. Mogą mieć miejsce operacje odbywające się na istotach lub na rodzinach. Ciała zewnętrzne są zawsze uzgodnione z tym, co się dzieje na antenach unitarnych, ale mają one również traktować na antenach ekstremalnych. Kiedy wirują swoje układy na wewnętrznych antenach, mają skadrowania transferu dokonujące się z antenami wewnętrznymi, podczas gdy anteny zewnętrzne rozpościerają się, aby zgromadzić swoje konfiguracje połączone z systemami ekstremalnymi. Lecz jeśli unifikujecie swoje kontrakty z układami ekstremalnymi, których stany transferu są bardzo niewielkie w stosunku do ich stanów przyczepienia, jest pewne, że stoicie przed ryzykiem utraty energii i zniszczenia swojego układu centralizacji. Dlatego jest dobrze łączyć systemy ekstremalne tylko wtedy, jeśli macie ekstemalnie duży kontrakt zewnętrzności - kontrakt zewnętrzności trzymany przez system wewnętrznej numeracji unitarnej. Możecie rzucić swój system zsynchronizowanego transferu na anteny ekstremalne wtedy, gdy wasz system numeracji imperialnej został połączony z systemami zewnętrzności wystarczająco dobrze scentralizowanymi, aby pozostać w kodyfikacji numeracji sumeryjskiej esencji.
c) Wprowadzenie systemów imperialnej numeracji, uszkodzonych na strefach zewnętrznych
Jeśli uszkadzacie swój system numeracji unitarnej z tego powodu, że jest on w trakcie brania na siebie ciężaru dużych systemów numeracji imperialnej, i jeśli wasz system wyłonienia ekstremalnego przemieszcza się do stref, których traktowanie jest bardzo skomplikowane i których piętra transferu są pożądane dla anten numeracji unitarnej, ale które nie gromadzą swoich konfiguracji w sposób poprawny, i jeśli dokonuje się zbyt dużo zewnętrznych działań na waszym układzie, a wasz układ wprowadzenia unitarnego nie może wprowadzić tych energii z systemem transferu sumeryjskiego, ponieważ zbyt dużo niższej mocy jest przyczepionej do systemu, wówczas tworzą się kontrakty zewnętrzności na strefach ekstremalnych, a wasz system sumeryjskiej esencji nie może już ich centralizować tak jak przedtem. Zewnętrzne kontrakty scalają się ze strefami mocy nie nadającymi się do ponumerowania, po czym jest bardzo trudno je wprowadzić. Duża część kontraktów zewnętrzności, które były zabrane przez systemy imperialne daleko od systemu jedności, ma trasy numeracji, które powinny być ponumerowane powoli, aby mogły być ponownie włożone wewnątrz, w kontrakt z systemem transferu. Część, którą jest najtrudniej potraktować, to wprowadzenie systemów numeracji imperialnej, które uległy zniszczeniu na strefach zewnętrznych. Aby to zrealizować, jest niezbędne ponowne utworzenie kodyfikacji sumeryjskiej esencji na systemach, które uległy zniszczeniu.
Tego typu konfiguracja dokonuje się tylko pod warunkiem, że system imperialnej numeracji, który był wyrzucony w czasie operacji transferu zewnętrznego, gromadzi się na antenie energii ekstremalnej, a następnie reintegruje się na anteny energii zewnętrznej, by potem wkroczyć na anteny wewnętrznej energii numeralnej. Dlatego systemy wyłonienia ekstremalnego są interesujące, jeśli są one systemami uzgodnionymi z układami nie nadającymi się do ponumerowania lub systemami, które uległy takiemu zniszczeniu, że znalazły się w strefach nie nadających się do ponumerowania. Wraz z tymi ekstremalnymi układami wprowadzonymi za pośrednictwem układów zewnętrzności, macie możliwość, by ponownie ponumerować systemy, które zostały uszkodzone i umieszczone w sytuacjach nie nadających się do ponumerowania.
d) Ciągłość między wszystkimi systemami zewnętrzności wewnątrz B4
Organ transferu tego typu konfiguracji - który bezustannie przemieszcza się wraz z układami sumeryjskiej esencji - jest organem transferu, który będzie traktować na strefach imperialnych figur, ale którego motory transferu są bezpośrednio związane z operacjami dokonującymi się między zewnętrznością i niższością. Gdybyście mogli przemieścić bardziej zunifikowane sieci zewnętrzne, mutacja dokonałaby się z większą skutecznością. Oto dlaczego sznur zewnętrzny ma B4, który pozwala mu na utrzymanie jego systemu w odległości operacyjnej. Wszystkie systemy, które znajdują się wewnątrz B4, są systemami nadającymi się do zorganizowania, by traktować systemy imperialnej mocy.
Jeśli zaś przekraczacie tę strefę, wówczas ciała planu éternel 3 nie gromadzą już konfiguracji imperialnych. Są one obecne, centralizowane przez system wewnętrzności, ale nie traktują z systemami imperialnej energii, bezpośrednio związanymi z numeratorem wprowadzenia, ponieważ ich ciało zewnętrzności nie jest w wystarczającej ciągłości. Jeśli chcecie ponumerować systemy imperialnej numeracji - dalsze od tych, które traktujecie w strefie B4 - jest niezbędne, abyście ponumerowali systemy transferu zewnętrznego, które podpisują się na waszym układzie i byście ułożyli je na swoim systemie numeracji unitarnej w związku z transferami, jakich dokonujecie na systemach imperialnych.
Sznur wewnętrznej energii, który traktuje na tych operacjach, nie kodyfikuje się natychmiast, kiedy ma miejsce przemieszczenie operacji ekstremalnej energii. Sznur ten kodyfikuje się jedynie wtedy, gdy tworzą się kodyfikacje ekstremalnej energii. Te kodyfikacje nie kodyfikują się natychmiast, gdy tworzycie układ sumeryjskiej esencji na takich strefach. Kodyfikują się jedynie wtedy, gdy sznury numeracji, uzgodnione z układem transferu zintegrowanym do strefy B4, zaczynają kształtować swoje układy w taki sposób, że ekstremalny organ energetyczny jest traktowany nie przez system numeracji unitarnej, ale przez systemy mocy, które są związane z systemem B4.
e) Mechanizacja imperialna i transfery światła
Kiedy traktujecie na strefach ekstremalnych, powinniście w tym czasie trzymać swój kontakt numeracji sumeryjskiej esencji z układem sumeryjskiej esencji, uzgodnionym z układem syntezy; ale również powinniście traktować na operacji mechanizacji imperialnej, która powinna dokonywać się w polu systemu B4 wraz z sieciami ekstremalnej energii, związanymi z tą strefą imperialnej numeracji, lecz które są przeobrażone - nie na planie wewnętrznych jedności uzgodnionych z poziomem, na którym znajduje się system B4, ale pod tym poziomem. Ciała mocy nie przemieszczają się z sumeryjskim kreatywnym; przemieszczają się one z kontraktami mocy, związanymi z systemem numeracji imperialnej, na poziomie mechanijnym, metalijnym, jak również metralijnym.
Aby ciała zewnętrzne mogły wznosić i podpisywać układy numeracji dla powrotu niektórych mocy zewnętrznych lub niższych, wymagają tego, aby systemy mechanijne były bardzo dobrze pożywiane. Kontrakty powinny być dokonane w tych aparatach, aby mogła istnieć centralizacja, bo sznur zewnętrzny nie numeruje się, jeżeli sieci unitarnej numeracji nie łączą się z jego układem. Ciała zewnętrzne wymagają transferów światła. W kodzie transferu mówi się, że jeżeli zewnętrzne elementy są bardzo dobrze zunifikowane, mogą być takimi w formie lub świetle. Trzeba je unifikować w świetle, jeśli chce się, aby miała miejsce ewolucja.
Jeśli pozwalacie swoim ciałom zewnętrznej energii na podpisywanie w strefach zbyt ubitych, imperialny sznur energetyczny będzie niezwykle obciążony. A więc, będzie ciążył na systemie unitarnej numeracji i będzie rozdzielał swoje energie po przybyciu do najcięższych i najbardziej ubitych stref bo nie będzie już wystarczającej koordynacji. Gdy chcecie traktować na dalekich strefach imperialnych z układami zewnętrznej energii, uzgodnionymi z tymi dalekimi strefami, te układy stref zewnętrznych powinny być podpisane na wewnętrznej antenie a ta wewnętrzna antena powinna być nie tylko ponumerowana na wewnętrznych napięciach unitarnych, nie tylko połączona przez układy subtelno-substancjalne, ale również powinien z nią skontaktować się układ numeracji wewnętrznej, który istnieje w układachmechanijnych i metalijnych, a nawet metralijnych. Jeśli traktujecie z tymi konfiguracjami oraz reorganizujecie układy związane z waszym systemem i ponadto numerujecie układy zewnętrznego transferu, związane ze sznurem unitarnej numeracji, z którym z kolei wy jesteście związani, w tych warunkach zewnętrzne kontrakty się podpisują. Wówczas ekstremalna numeracja może połączyć się z tym funkcjonującym układem.
f) Wewnętrzne, zewnętrzne i niższe sznury połączone z wewnętrzną numeracją unitarną
Istnieją porcje czasoprzestrzeni, które mają do ponumerowania kontrakty na antenach wewnętrznych. Ale kiedy je integrujecie na anteny unitarne, powodują one wybuch układu, ponieważ są za bardzo obciążone. Jest więc nie do pomyślenia traktowanie z tymi układami bez przygotowania zewnętrznych i imperialnych sznurów, scalonych na antenie wewnętrznej numeracji unitarnej, będących w bezpośredniej korelacji z układem sumeryjskiej esencji i wzmocnionych przez wszelkiego rodzaju operacje, które pozwalają na wzajemne połączenie się systemów mocy. To wymaga od każdego zgromadzenia swoich kodów w sposób precyzyjny, tak aby rada unitarna mogła traktować bez potrzeby przemieszczania swego układu.
Jest zatem niezbędne, aby łączniki były skoordynowane przez siebie samych. A to wymaga, by zewnętrzne kontrakty weszły we wzajemną zgodę. Gdy numeruje się układy na antenach imperialnych, jest niezbędne, aby wewnętrzny sznur mógł istnieć, nie potrzebując się niszczyć, by wejść w kontakt z systemami zewnętrzności. Jest więc konieczne, aby systemy zewnętrzne były wystarczająco zorganizowane, tak aby kontrakty jedności syntezy mogły wmieszać się do systemu, podczas gdy układy unitarnego transferu zostały podpisane na antenach otoczonych i skadrowanych przez układ ze strefy B4. Jest konieczne, aby mogły utworzyć się operacje bez przemieszczania systemu wewnętrznej numeracji unitarnej. Mają one zamiar wprowadzić swoje układy, jeżeli są one w strefie wewnętrznej numeracji. Ale nie mogą się zgromadzić, jeśli same ciała zewnętrzne nie są scalone, zgromadzone i zintegrowane do systemu sumeryjskiej esencji.
g) Traktowanie nie zakodowanych systemów przez zewnętrznych łączników
Ponieważ realizuje się operacje o bardzo dużej centralizacji na zewnętrznych układach, powodując, że pracują one dla swojej mutacji, tworząc warunki numeracji unitarnej, by przynieść im energie na anteny sumeryjskiej esencji - bardziej zintegrowane z poziomem, na którym się znajdują - wszystkie te elementy są zgromadzone na antenie kontroli numeralnej, która może, z czasem i z doświadczeniem, odnaleźć kodyfikację sumeryjskiej esencji, całkowicie zunifikowaną z układem transferu, który tymczasem jest związany z zewnętrznością. Gdy zrealizowaliście ten całkowicie zintegrowany organ transferu, którego stany numeracji są podpisane na antenach sumeryjskiego transferu za pośrednictwem kontraktów zewnętrznej energii uzgodnionej z tą sygnaturą, wówczas dysponujecie organem zmiany numeracji.
Porcje czasoprzestrzeni, które podpisują z tymi układami, są połączone z układami zewnętrzności, bo istnieje porcja czasoprzestrzeni zakodowana i porcja czasoprzestrzeni nie zakodowana. Jeśli traktujecie z wewnętrznymi systemami numeralnymi, wasi ojcowie wymagają kontraktów na antenach zakodowanych. Ale jeżeli transferujecie z systemami zewnętrzności, można również traktować z układami nie zakodowanymi. Czasami niektóre porcje nadają się do ponumerowania, ale te takimi nie są, ponieważ pośrednicy nie zostali utworzeni. Począwszy od momentu, gdy pośrednicy są utworzeni, skoordynowani i zunifikowani, można zająć się nowymi warstwami, a nawet warstwami jeszcze nie zakodowanymi. W tym tkwi korzyść posiadania systemu zewnętrznego wyłonienia, uzgodnionego z naszym układem w sposób bardzo wewnętrzny i skuteczny. Nie zakodowane porcje czasoprzestrzeni są zawsze strefami mającymi duże zdolności, ale które są nie wykorzystane, bo te zdolności są związane z układami nie zakodowanymi lub niedojrzałymi, które stoją przed ryzykiem połączenia się z antenami bardzo długimi i bardzo niebezpiecznymi dla anten unitarnych. Nie traktuje się ich więc bezpośrednio. Jeśli istnieją pośrednicy, są włożone do środka, między układy, które opóźnią ryzyko możliwych wybuchów.
h) Zgromadzenie ciał mocy na antenach unitarnych
Ci, którzy chcą uwymiarowić swój układ na coraz mocniejszych antenach, muszą najpierw utworzyć systemy zewnętrzne bardzo dobrze związane z ich systemem numeracji unitarnej, bardzo dobrze skoordynowane i stające się stopniowo bardzo operacyjnymi do zebrania ich konfiguracji na coraz bardziej unitarnych antenach. Ta operacja jest możliwa w tej chwili na planie ciał mocy. Obecnie Ziemia kodyfikuje się na coraz mocniejszych planach. Istoty mogą korzystać z tego typu sytuacji, aby zgromadzić swoje ciała mocy na coraz bardziej wzniesionych antenach. Powinny one gromadzić konfiguracje, które pozwalają im na traktowanie tych systemów mocy, grupując je na coraz bardziej unitarnych antenach. Ci, którzy nie dysponują tą możliwością, zostają wciągani przez systemy mocy, bo w związku z tym, że ich sygnatura wewnętrznej numeracji unitarnej nie jest wystarczająco pożywiana przez transfery w strefie zewnętrznej, ich kontrakt imperialnej figury bierze górę nad systemem numeracji unitarnej. Trzeba wówczas zgromadzić bardzo szczególne konfiguracje, jeśli chce się wydostać tych ludzi z pogrążenia w strefach imperialnej numeracji.
Czasami porcje czasoprzestrzeni przemieszczają się i nowe pożywienia energii popychają istoty w kierunku nowych wymiarów. Jeśli mają one szczęście i spotykają wiązkę wewnętrznej numeracji unitarnej, otoczoną swoim systemem zewnętrzności, która może im pomóc w dokonaniu centralizacji, wówczas mogą wydostać się na powierzchnię. Ale zazwyczaj zewnętrzny sznur trzyma bardzo duże zdolności. Ci, którzy przemieszczają się aż do tych nie zakodowanych stref zewnętrzności, stają przed ryzykiem nie ujrzenia już więcej swojego układu sumeryjskiej esencji przed końcem swego układu formalnego. Czasami nawet nie odnajdują go po układzie formalnym, co jest kwestią czasu dla powrotu. Niektóre istoty dokonują bardzo rozległych podróży, nie mając żadnej konfiguracji, która pozwoliłaby im na połączenie się z układem numeracji sumeryjskiej esencji. Połączenie tej sygnatury z planem Sumerów jest czymś bardzo złożonym do zrealizowania. Zależy to nie tylko od planu form, ale również od układów numeracji sumeryjskiej esencji, które podejmują decyzje o kontakcie lub braku kontaktu, w zależności od okoliczności, w których znajduje się wcielone indywiduum.